Είδαμε την παράσταση “Χορεύοντας στη Λούνασα” του Brian Friel
“…Σε ένα καταπληκτικό σκηνικό σε επίπεδα και με όλους τους απαραίτητους χώρους και τα σκηνικά αντικείμενα, καθώς και τα υπέροχα κοστούμια, που άρτια επιμελήθηκε η Ελένη Σουμή.
… Οι ηθοποιοί παίζουν κάθε λεπτό, δεν το χάνουν ποτέ και είναι πάντα ενεργοί στον ρόλο τους, με την παραμικρή κίνηση , βλέμμα και χειρονομία, ενώ μεταξύ του διαδρούν ανελλιπώς.
… Η παράσταση είναι τέλεια δομημένη από τον σκηνοθέτη Νίκο Δαφνή, έχει κυκλική πορεία. Οι ήρωες παρουσιάζονται στην αρχή και μετά στο τέλος εμφανίζεται ένας, ένας και αναφέρονται τα χαρακτηριστικά τους, ενώ μετά αναφέρεται η τύχη τους, πώς κατέληξαν, πώς ολοκλήρωσαν τη ζωή τους. Δεν υπάρχουν σκοτεινά σημεία και ασάφειες. Όλοι είναι εκεί για να προβληματίσουν ευχάριστά τον θεατή.
… Η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, πέρα από τη μουσική επιμέλεια και τις χορογραφίες, εμψύχωσε την Κέιτ. Και τα δυο, η κίνηση και η προσωπικότητα της Κέιτ ρύθμισαν την ουσία της παράστασης.
Σημαντικοί οι φωτισμοί του Νίκου Μαυρόπουλος και της Ηλιάνας Νάντσιου.
Ένα έργο που δεν πρέπει να χάσετε.
Όπως είπα στην παράσταση το έργο μυρίζει θεατρικό σανίδι. Μοσχοβολά θέατρο.