Ετικέτα: Πνεύμονες

ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ (2025-2026)

ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ

του Duncan MacMillan 2ος χρόνος

Μία συζήτηση ενός ζευγαριού για τη γονεϊκότητα σε έναν πλανήτη που καταρρέει

Η παράσταση που αγκάλιασε το κοινό και κέρδισε τις εντυπώσεις για τη δύναμη του κειμένου και τις εξαιρετικές ερμηνείες, επαναλαμβάνεται φέτος από τέλος Οκτώβρη και για περιόρισμένο αριθμό παραστάσεων, δίνοντας την ευκαιρία σε όσους δεν πρόλαβαν να τη δουν, αλλά και σε όσους θέλουν να την ξαναζήσουν.

Πόσο «κοστίζει» η αγάπη σε έναν πλανήτη που καταρρέει;

Το βραβευμένο στα Off West End Awards ως το καλύτερο νέο έργο του 2013 οι «ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ» είναι ένα σύγχρονο, ανατρεπτικό έργο που φέρνει στο προσκήνιο τις αγωνίες της νέας γενιάς: έρωτας, οικολογική κρίση, υπαρξιακά διλήμματα και μια ερώτηση που τα ανατρέπει όλα – είναι ηθικό να φέρεις ένα παιδί σε αυτόν τον κόσμο;

Ένας άντρας και μια γυναίκα, ένα ζευγάρι τριαντάρηδων, βρίσκονται αντιμέτωποι με την πιο καθοριστική απόφαση της ζωής τους. Μεταξύ ανεργίας, κλιματικής αλλαγής και μιας κοινωνίας που αλλάζει ραγδαία, η ανάγκη για προσωπική ευτυχία συγκρούεται με την ευθύνη απέναντι στο μέλλον.

Γ: «Θα μπορούσα να πετάω κάθε μέρα στη Νέα Υόρκη για επτά χρόνια και να αφήσω μικρότερο ανθρακικό αποτύπωμα από το να κάνω ένα παιδί. Δέκα χιλιάδες τόνοι CO2 – το βάρος του Πύργου του Άιφελ! Θα ήταν σα να γεννούσα τον Πύργο του Άιφελ.»

Με δυνατούς, γρήγορους διαλόγους και μια ατμόσφαιρα γεμάτη ένταση, οι «ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ» είναι κάτι παραπάνω από μια ιστορία αγάπης – είναι ο καθρέφτης μιας γενιάς που παλεύει να βρει τη θέση της σε έναν κόσμο που αλλάζει.

Λίγα λόγια για το έργο από τον συγγραφέα Duncan Macmillan

« Ήθελα να γράψω ένα έργο άμεσο, ξεκάθαρο, γρήγορο, διασκεδαστικό και, κυρίως, υφολογικά λιτό. Ήθελα να γράψω κάτι για δύο πραγματικά καλούς ηθοποιούς, όπου θα μπορούσαν να αφηγηθούν μια ιστορία σε άδεια σκηνή. Χωρίς τη διαμεσολάβηση σκηνικών, κοστουμιών, παντομίμας, αλλαγής σκηνών. Χωρίς το φως και ο ήχος να χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν αλλαγή στον χρόνο ή στον χώρο.  Μόνο δύο σώματα, αφήνοντας το κοινό να συμπληρώσει τα κενά. Αισθάνθηκα επίσης ότι η παιγνιώδης μορφή του έργου θα βοηθούσε να γίνουν πιο εύπεπτα κάποια από τα πιο ανησυχητικά ζητήματα. Ήθελα το κοινό να αισθάνεται σαν να κρυφακούει μια πολύ προσωπική συζήτηση μεταξύ δύο σκεπτόμενων ανθρώπων που αγωνίζονται να κάνουν το σωστό. »

Κριτική από το the Guardian
«Η χαρακτηριστική, παράξενη ιστορία αγάπης του Ντάνκαν Μακμίλαν είναι βάναυσα ειλικρινής, αστεία, νευρική και επίκαιρη. Δίνει φωνή σε μια γενιά για την οποία η αβεβαιότητα είναι τρόπος ζωής μέσα από δύο ελαττωματικούς, αλλά βαθιά ανθρώπινους, ανθρώπους που δεν σου αρέσουν πάντα αλλά αρχίζεις να νιώθεις ότι μπορεί να αγαπάς… γενναία γραμμένο, εκπληκτικά δομημένο…»

Κριτικές για την παράσταση

Mytheatro.gr Κάτια Σωτηρίου
«“Η Ελένη Δαφνή και ο Βασίλης Ζώης παραδίδουν δύο σπουδαίες ερμηνείες.
…Οι «Πνεύμονες» δεν είναι απλώς ένα έργο για τη γονεϊκότητα· είναι ένας στοχασμός για την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι μια κραυγή – και ταυτόχρονα ένα ψίθυρος – για το τι σημαίνει να θέλεις να αγαπήσεις μέσα σε έναν πλανήτη που καταρρέει. Η παράσταση θα συνεχιστεί και με τη χειμερινή σεζόν, και αξίζει να μπει στον προγραμματισμό σας από τώρα. ”»

Athinorama.gr Τώνια Καράογλου
«Πρόκειται για μια παράσταση “τσέπης”, που αποθεώνει τη δύναμη του ηθοποιού και της υποκριτικής ερμηνείας. Μέσα σε μια άδεια σκηνή, χωρίς αλλαγές κοστουμιών, με κάποιες εναλλαγές φωτισμών  και τη συνύπαρξη της μουσικής, οι δύο ηθοποιοί επικοινωνούν υπέροχα μεταξύ τους αλλά και με το κοινό, καθώς η ενέργειά τους διαπερνάει την πλατεία.»

Cosmopoliti.com Βασίλης Νάτσιος
«Είναι σαν να βλέπουμε μέσα από την κλειδαρότρυπα ένα νέο ζευγάρι και τις αλλαγές που φέρνουν στην κοινή ζωή τους, οι πράξεις τους και οι αποφάσεις τους. Κι όμως αυτό που φαίνεται απλό στους “Πνεύμονες” είναι το πολύπλοκο κι αυτό που φαίνεται πολύπλοκο είναι το απλό. Γι΄αυτό η παράσταση κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και ως προς την πλοκή και ως προς τις ερμηνείες.»

Quinta–theatre.gr Κωνσταντίνα Καλλέργη
«Ο υπέροχος συνδυασμός της απόλυτα αφαιρετικής σκηνοθεσίας, και της υποκριτικής αλήθειας, δίνουν τον απαραίτητο χώρο στο κείμενο του MacMillan, να ανασάνει, να απλωθεί στο χώρο, και να φτάσει στην πλατεία ωμό και αληθινό, όπως η ίδια η ζωή!»

Catisart.gr Μαρία Μαρή
«Η σκηνοθεσία της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου, με απλότητα και προσήλωση κυρίως στην καλλιέργεια της σχέσης των ηθοποιών, ώστε να αποδοθεί η σχέση του ζευγαριού, ανέδειξε με φυσικότητα και χωρίς ακροβατικά το κείμενο του Ντάνκαν Μακμίλαν και τη ρέουσα μετάφραση της Κρίστελ Καπερώνη.»

Reformer.gr Γιάννης Γαβρίλης
«Επιτεύχθηκε λόγω των καλών ερμηνειών, η επιθυμία του συγγραφέα που ήθελε ‘’το κοινό να αισθάνεται σαν να κρυφακούει μια πολύ προσωπική συζήτηση μεταξύ δύο σκεπτόμενων ανθρώπων που αγωνίζονται να κάνουν το σωστό».

ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ του Duncan Macmillan

Μετάφραση: Κρίστελ Καπερώνη
Σκηνοθεσία: Ειρήνη Λαμπρινοπούλου
Μουσική: Ζήσης Μεζίλης, Κωστής Χρήστου
Φωτισμοί: Νίκος Μαυρόπουλος
Φωτογραφίες – Trailer: Joey Leo
Γραφιστικά: Βάγια Κεκέ

Δείτε το Δελτίο Τύπου εδώ

θέατρο.gr ~Κριτική “Πνεύμονες” Βίκυ Λουκάτου

palcosceniko.gr ~ Κριτική “Πνεύμονες” Ελπινίκη Νίνου

mytheatro.gr ~ Κριτική “Πνεύμονες” Κάτια Σωτηρίου

athinorama.gr ~ Κριτική Πνεύμονες Τώνια Καράογλου

cosmopoliti.com ~ Κριτική ” Πνεύμονες” Βασίλης Νάτσιος

quinta-theatre.gr ~ Κριτική “Πνεύμονες” Κωνσταντίνα Καλλέργη

catisart.gr ~ Πνεύμονες – Κριτική Μαρία Μαρή

reformer.gr ~ Κριτική για την παράσταση ‘’ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ’’ του Γιάννη Γαβρίλη

Μιλάμε για το θέατρο – Συνέντευξη Ελένης Δαφνή στην Ελένη Γεωργίου και τον Κώστα Κουρμουλάκη

piraeuspress.gr ~ Συνέντευξη Ελένης Δαφνή & Βασίλη Ζώη για τους ¨Πνεύμονες¨ στην Δήμητρα Τσιαούση

quinta-theatre.gr – Συνέντευξη στην Κωνσταντίνα Καλλέργη με τους συντελεστές της παράστασης «Πνεύμονες»

Στο Κόκκινο 105,5 ~ Συνέντευξη Νίκου Δαφνή στον Θανάση Λαζαρίδη

palcoscenico.gr – Συνέντευξη Ειρήνη Λαμπρινοπούλου για τους “Πνεύμονες”

athinorama.gr – Συνέντευξη Ελένης Δαφνή στην Χρύσα Πασιαλούδη – Κρατάς μυστικό; – Πνεύμονες

θέατρο.gr ~Κριτική “Πνεύμονες” Βίκυ Λουκάτου

Είδαμε την παράσταση ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ
“… Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί χωρίς μελοδραματισμούς και υπερβολές , υπενθυμίζοντας μας πως μια καλή παράσταση δεν την κάνουν τα σκηνικά και τα κοστούμια αλλά η λιτή και ουσιαστική θεατρική αλήθεια.
Αυτή την αλήθεια υπηρετούν επάξια οι Ελένη Δαφνή και Βασίλης Ζώης που ενσαρκώνουν τους ήρωες του έργου.
Η δυνατή σκηνική χημεία τους και ο γρήγορος ρυθμός τους κρατούν το ενδιαφέρον του κοινού σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.
… Ένα πραγματικά ωραίο , επίκαιρο ανέβασμα που καταφέρνει να αγγίξει τον θεατή με ουσιαστικό τρόπο, χωρίς να τον βαρύνει, παρά τα δύσκολα θέματα που πραγματεύεται.”

Διαβάστε εδώ

palcosceniko.gr ~ Κριτική “Πνεύμονες” Ελπινίκη Νίνου

Δύο ηθοποιοί, μια άδεια σκηνή, χίλιες ανάσες: οι «Πνεύμονες» στο Κάτω από τη Γέφυρα
“… Οι Πνεύμονες μιλούν καθαρά στη γενιά των 30–40 που καλείται να ισορροπήσει το «θέλω» με το «πρέπει», την επιθυμία για ευτυχία με την ανησυχία για το αύριο.
Μια παράσταση που αφορά άμεσα τον σημερινό θεατή.
Το έργο παραμένει δυνατό από την πρώτη μέχρι την τελευταία του στιγμή. Δεν κάνει καμία παραχώρηση σε ευκολίες ούτε προσφέρει συναισθηματικά ξεσπάσματα για εκτόνωση.
Αντίθετα, οδηγεί το κοινό σε έναν εσωτερικό διάλογο:
τι σημαίνει να φέρνεις μια νέα ζωή στον κόσμο;
είναι πράξη αγάπης ή πράξη ευθύνης;
και τελικά, μπορεί να είναι και τα δύο;
… Οι Πνεύμονες είναι μια παράσταση ουσιαστική, συγκεντρωμένη και απόλυτα πιστή στο πνεύμα του έργου. Η δύναμή της βρίσκεται στην καθαρότητα των ερμηνειών, στη λιτότητα της σκηνοθεσίας, στο ρυθμό του κειμένου και στον τρόπο που το θέμα της μιλά άμεσα σε μια κοινωνία που αναζητά το νόημα της επιλογής.
Ένα από τα πιο τίμια και καλοδουλεμένα ανεξάρτητα ανεβάσματα της χρονιάς, που αξίζει όχι μόνο να το δει κανείς, αλλά να το κουβαλήσει μαζί του λίγο παραπάνω.”

Διαβάστε εδώ

piraeuspress.gr ~ Συνέντευξη Ελένης Δαφνή & Βασίλη Ζώη για τους ¨Πνεύμονες¨ στην Δήμητρα Τσιαούση

Οι πρωταγωνιστές της παράστασης ΠΝΕΥΜΟΝΕΣ Ελένη Δαφνή και Βασίλης Ζώης στο PIRAEUS PRESS

” Οι Πνεύμονες, η συγκλονιστική παράσταση του Duncan MacMillan που μιλά στην γλώσσα των νέων επανέρχεται μετά από την αγάπη του κόσμου στο Θέατρο Κάτω απ’την Γέφυρα, σε σκηνοθεσία της νεαράς και πολλά-υποσχόμενης Ειρήνης Λαμπρινοπούλου. Οι πρωταγωνιστές Ελένη Δαφνή και Βασίλης Ζώης, που ενσαρκώνουν ένα νέο ζευγάρι που συνομιλεί στο σήμερα, κατέφθασαν στο PIRAEUS PRESS για μια συζήτηση γύρω από την αμφισβήτηση της νέας γενιάς, με τα θέματα που απασχολούν τους νέους στο παρόν, για την γραφή του συγγραφέα. Η πρεμιέρα της παράστασης είναι το Σάββατο 25/10 και για όσους δεν πρόλαβαν την προηγούμενη σεζόν καλύτερα να σπεύσετε. ”

 

Ε.Δ. Σκεφτόμαστε πολύ και αυτό, πολλές φορές ναι μας οδηγεί στην αναβλητικότητα. Όμως δεν έχουμε κι άδικο. Όταν ξέρεις ότι ο πλανήτης καταρρέει, ότι η οικονομία δεν βοηθάει, ότι η κοινωνία έχει ελλείψεις ακόμα και σε βασικές παροχές, ότι η πολιτική είναι σαθρή, τότε είναι σχεδόν αυτονόητο πως το θέμα του παιδιού το αφήνεις «για κάποια άλλη φορά». Πολλές φορές έχω πει σε φίλους πως, αν λειτουργούσαμε μόνο με τη λογική, η ανθρωπότητα θα είχε ήδη εξαφανιστεί. Κι όμως, ευτυχώς που υπάρχει το ένστικτο. Γιατί κάποιες φορές το «θέλω» πρέπει απλώς να πραγματώνεται

Β.Ζ. Δε θα το απέδιδα αποκλειστικά στην αμφιβολία. Υπάρχει και ένα επίπεδο αυξημένης υπευθυνότητας. Οι νέοι σήμερα τείνουν να μη βιάζονται να κάνουν παιδιά απλώς και μόνο επειδή “έτσι πρέπει”. Θέλουν πρώτα να νιώσουν έτοιμοι ψυχολογικά, οικονομικά και επαγγελματικά. Επιλέγουν να επενδύσουν στον εαυτό τους πρώτα  – όχι απαραίτητα από εγωισμό, αλλά επειδή θέλουν να προσφέρουν στα μελλοντικά παιδιά τους ένα σταθερό και ουσιαστικό περιβάλλον. Γι’ αυτό, θεωρώ πως η λεγόμενη “αναβλητικότητα” της νέας γενιάς πολλές φορές συγχέεται με μια διαφορετική αντίληψη της ευθύνης. Δεν είναι ότι δεν θέλουν να προχωρήσουν στη ζωή, αλλά ότι το κάνουν με μεγαλύτερη συνείδηση των συνεπειών και των απαιτήσεων.

Διαβάστε εδώ

athinorama.gr ~ Παρουσίαση Καλλιτεχνικού Προγράμματος 2025-26 από το athinorama team

Θέατρο Κάτω Από Τη Γέφυρα: Μια σεζόν με θάρρος, τόλμη και ευαισθησία

¨Το Θέατρο Κάτω Από Τη Γέφυρα μπαίνει στη νέα καλλιτεχνική περίοδο 2025-26 με ένα πρόγραμμα που επιχειρεί να κοιτάξει κατάματα τα ερωτήματα της εποχής μας και να δώσει φωνή σε νέους δημιουργούς, ενώ παράλληλα τιμά κλασικά κείμενα με φρέσκια ματιά.

Σε μια εποχή που το θέατρο καλείται να απαντήσει σε κοινωνικά διλήμματα, να εμπνεύσει τις νέες γενιές και να προσφέρει ουσιαστικές στιγμές διαφυγής, το  Θέατρο Κάτω Από Τη Γέφυρα του Νίκου Δαφνή διαλέγει τολμηρά κείμενα, εναλλάσσει το γέλιο με τον στοχασμό και προτείνει έργα που συνομιλούν με την πραγματικότητα. Από την παιδική και εφηβική σκηνή μέχρι το ρεπερτόριο ενηλίκων, η φετινή σεζόν ξεχωρίζει για τη θεματική της ποικιλία.¨

 

mytheatro.gr ~ Κριτική “Πνεύμονες” Κάτια Σωτηρίου

Είδαμε τους Πνεύμονες – Κριτική της Παράστασης

“Η Ελένη Δαφνή και ο Βασίλης Ζώης παραδίδουν δύο σπουδαίες ερμηνείες.
…Οι «Πνεύμονες» δεν είναι απλώς ένα έργο για τη γονεϊκότητα· είναι ένας στοχασμός για την ευθραυστότητα της ανθρώπινης ύπαρξης. Είναι μια κραυγή – και ταυτόχρονα ένα ψίθυρος – για το τι σημαίνει να θέλεις να αγαπήσεις μέσα σε έναν πλανήτη που καταρρέει. Η παράσταση θα συνεχιστεί και με τη χειμερινή σεζόν, και αξίζει να μπει στον προγραμματισμό σας από τώρα. ”

 

quinta-theatre.gr ~ Συνέντευξη “Πνεύμονες”

Συνέντευξη με τους συντελεστές της παράστασης «Πνεύμονες», με αφορμή την Ημέρα της Μητέρας
Ε.Λ.: Ναι, μου αρέσει που δεν έχει ηθικολογία το έργο. Είναι απλά μια ιστορία. Μια πολύ ωραία ιστορία, πολύ καθημερινή, για ανθρώπους της διπλανής πόρτας.
Που όλοι, αυτοί είμαστε, δεν είμαστε ούτε ο Άμλετ, ούτε η Οφηλία, μπορεί να διαβάζουμε αυτά τα έργα, και να συγκινούμαστε με αυτές τις φοβερές, δραματικές ιστορίες αγάπης, που παλεύουν, και σκοτώνονται, και παίρνουν δηλητήρια, αλλά οι περισσότεροι έχουμε αυτές, τις απλές ιστορίες αγάπης, και μακάρι να έχουμε μια τέτοια.
Ε.Δ.: Πιστεύεις ότι θα φέρεις ένα παιδί στον κόσμο και δε θα κάνεις καθόλου λάθη. Μετά όσο μεγαλώνεις λες, θα κάνω όσο λιγότερα λάθη γίνεται, και μετά συνειδητοποιείς ότι είσαι ίδιος οι γονείς σου, οπότε πρέπει να ξαναδουλέψεις σε αυτό.
Β.Ζ.: Θεωρώ ότι οι προβληματισμοί που απασχολούν έναν νέο άνθρωπο σήμερα στην Ελλάδα είναι τεράστιοι. Γιατί και παγκοσμίως τα πράγματα είναι πάρα πολύ έκρυθμα, αλλά εγχώρια ειδικά, θεωρώ ότι η συνθήκη που ζούμε είναι τουλάχιστον απαγορευτική για την απόκτηση παιδιών.

 

athinorama.gr ~ Κριτική Πνεύμονες Τώνια Καράογλου

Βραβευμένο στα Off West End Awards το 2012, το έργο του Ντάνκαν Μακμίλαν αποτυπώνει σύγχρονους προβληματισμούς μέσα από την ιστορία ενός ζευγαριού που αντιμετωπίζει την πιθανότητα να γίνουν γονείς. Ωραία η απόδοσή του από την ανερχόμενη σκηνοθέτρια, σε μια καλοδουλεμένη παράσταση με συγκινητικές ερμηνείες.

” Ειλικρινής, άμεση, τρυφερή και συγκινητική είναι και η παράσταση που σκηνοθετεί η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου, με τις ερμηνείες της Ελένης Δαφνή και του Βασίλη Ζώη. Η σκηνοθέτρια ένιωσε αυτούς τους καθημερινούς ήρωες και έδωσε στους ηθοποιούς τον ψυχικό χώρο να τους κατανοήσουν, να μπουν στη θέση τους και να παραδώσουν με απλότητα την ιστορία τους. Πρόκειται για μια παράσταση “τσέπης”, που αποθεώνει τη δύναμη του ηθοποιού και της υποκριτικής ερμηνείας. Μέσα σε μια άδεια σκηνή, χωρίς αλλαγές κοστουμιών, με κάποιες εναλλαγές φωτισμών (Νίκος Μαυρόπουλος) και τη συνύπαρξη της μουσικής (Ζήσης Μεζίλης, Κωστής Χρήστου), οι δύο ηθοποιοί επικοινωνούν υπέροχα μεταξύ τους αλλά και με το κοινό, καθώς η ενέργειά τους διαπερνάει την πλατεία. ”

 

cosmopoliti.com ~ Κριτική ” Πνεύμονες” Βασίλης Νάτσιος

Γιατί μας άρεσαν οι «Πνεύμονες» στο θέατρο Κάτω από τη γέφυρα

“Δυο ηθοποιοί, μια άδεια σκηνή, ένας θεατρικός λόγος που ρέει ασταμάτητα και σε συνεπαίρνει. Η παράσταση “Πνεύμονες” του Duncan Macmillan που παρουσιάζεται στο Πίσω Χώρο στο θέατρο Κάτω από τη γέφυρα, σε σκηνοθεσία της Ειρήνης Λαμπρινοπούλου, είναι ένα έργο που σε αιχμαλωτίζει από την αρχή μέχρι το φινάλε. Χωρίς τη διαμεσολάβηση σκηνικών, κοστουμιών, παντομίμας, αλλαγής σκηνών, χωρίς το φως και ο ήχος να χρησιμοποιούνται για να δηλώσουν αλλαγή στο χρόνο ή στο χώρο, η παράσταση βασίζεται αποκλειστικά στις ερμηνείες των δύο ηθοποιών.”

 

quinta-theatre.gr ~ Κριτική “Πνεύμονες” Κωνσταντίνα Καλλέργη

Η Άποψή μας για την παράσταση “Πνεύμονες” του Duncan MacMillan στο Θέατρο Κάτω απ’τη γέφυρα

“Ο υπέροχος συνδυασμός της απόλυτα αφαιρετικής σκηνοθεσίας, και της υποκριτικής αλήθειας, δίνουν τον απαραίτητο χώρο στο κείμενο του MacMillan, να ανασάνει, να απλωθεί στο χώρο, και να φτάσει στην πλατεία ωμό και αληθινό, όπως η ίδια η ζωή!
Ένα έργο υψηλών απαιτήσεων, που βασίζεται στον εσωτερικό ρυθμό του και στην επικοινωνία των ηθοποιών. Ίσως γιατί και οι ήρωές του αυτή την επικοινωνία φαίνεται να προσπαθούν να πετύχουν. Δύο ήρωες που αγωνίζονται και εξετάζουν κάθε συνθήκη που τους επιβάλλει το εξωτερικό περιβάλλον, αλλά ταυτόχρονα μοιάζουν και τόσο εγκλωβισμένοι στο δικό τους, στενότερο πλαίσιο ζωής. Κάτι που οι Ελένη Δαφνή και Βασίλης Ζώης απέδωσαν πιστά, κρατώντας σε όλη τη διάρκεια της παράστασης μια ουσιαστική επικοινωνία, και περνώντας από συνθήκη σε συνθήκη τόσο αβίαστα, όπως συμβαίνει η ζωή. Ταυτόχρονα, οι δύο ηθοποιοί καταφέρνουν να αναδείξουν την απόσταση που μπορεί να υπάρχει ανάμεσα σε έναν άντρα και μια γυναίκα, και τις διαφορετικές οπτικές από τις οποίες προσεγγίζουν το ίδιο ζήτημα, αυτή της απόκτησης ενός παιδιού.”