Ετικέτα: Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου

quinta-theater.gr ~ Συνέντευξη Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου και Γωγώ Βογάσαρη ~Χορεύοντας στη Λούνασα

25 Μαρτίου 2026

Κέιτ & Μάγκι: Δύο κοκκινομάλλες στην Ιρλανδία των αναμνήσεων.

«Κωνσταντίνα: Το πιο απαιτητικό στον ρόλο της Κέιτ είναι ότι καλείται να πνίξει το συναίσθημά της. Ενώ βιώνει έντονη φόρτιση, επιλέγει να την καλύψει με απλά, καθησυχαστικά λόγια για να προχωρήσει τη συζήτηση. Υποκριτικά, η δυσκολία βρίσκεται στο να κρατάω αυτή την ένταση εσωτερική και ελεγχόμενη, αφήνοντάς την να φανεί μόνο μέσα από μικρές ενδείξεις. Αυτή η ισορροπία ανάμεσα σε αυτό που νιώθει και σε αυτό που δείχνει είναι το πιο απαιτητικό αλλά και το πιο ενδιαφέρον στοιχείο του ρόλου.

Γωγώ: η διαχρονικότητα του έργου φαίνεται στα θέματα που πραγματεύεται, όπως οι ανθρώπινες σχέσεις, οι κοινωνικοί περιορισμοί, τα όνειρα και οι δυσκολίες της καθημερινής ζωής. Παρόλο που η ιστορία τοποθετείται σε μια άλλη εποχή, συνεχίζει να συγκινεί και να προβληματίζει, γιατί αγγίζει ζητήματα που εξακολουθούν να απασχολούν την κοινωνία. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενη που είχα την τύχη να είμαι η Μάγκι!!!

Κωνσταντίνα: Η μεγαλύτερη δυσκολία για μένα στις πρόβες ήταν ότι είχα να διαχειριστώ πολλά πράγματα ταυτόχρονα. Εκτός από τον ρόλο μου, ασχολήθηκα και με τη μουσική επένδυση και τις χορογραφίες, οπότε έπρεπε συνεχώς να αλλάζω “ματιά” – από ερμηνεύτρια σε δημιουργό. Παράλληλα, υπήρχε και η συνεργασία με τον σύντροφό μου μέσα σε όλο αυτό, που είναι κάτι πολύ όμορφο αλλά και απαιτητικό, γιατί χρειάζεται να κρατάς μια ισορροπία ανάμεσα στο προσωπικό και το επαγγελματικό. Όλα αυτά μαζί ήταν μια πρόκληση, αλλά και μια πολύ δημιουργική εμπειρία.

Γωγώ: Ως ηθοποιός, οι σκηνές όπου η μουσική και ο χορός αποτελούν βασικό στοιχείο της δράσης βιώνονται πολύ έντονα και δημιουργικά. Η μουσική βοηθά να μπω στον ρυθμό και στο συναίσθημα της σκηνής, ενώ ο χορός μου δίνει τη δυνατότητα να εκφράσω το συναίσθημα και την ιστορία μέσα από την κίνηση του σώματος. Έτσι νιώθω μεγαλύτερη σύνδεση με τον ρόλο, τους συμπρωταγωνιστές και το κοινό. »

 

piraeuspress.gr ~ Συνέντευξη Νίκος Δαφνής, Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου, Μαρουσώ Γεωργοπούλου ~ Χορεύοντας στη Λούνασα

3 Μαρτίου 2026

Τρεις συντελεστές του «Χορεύοντας στη Λούνασα» απαντούν στo PIRAEUS PRESS

Το «Χορεύοντας στη Λούνασα» του Ιρλανδού συγγραφέα Brian Friel, από τα σημαντικότερα έργα του 20ου αιώνα ζωντανεύει στον «Πίσω Χώρο», του Θεάτρου Κάτω απ’ τη Γέφυρα. Τρεις συντελεστές της παράστασης, ο Νίκος Δαφνής που υπογράφει την σκηνοθεσία, η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου με διττό ρόλο, στην μουσική-χορογραφία και στην διανομή και η Μαρουσώ Γεωργοπούλου, ηθοποιός που πρωταγωνιστεί σε αυτήν, μιλούν στο PIRAEUS PRESS.

Κωνσταντίνα: Tαυτίζομαι με την αίσθηση ευθύνης που πολλές φορές γίνεται προσωπική φυλακή. Με εκείνη τη λεπτή γραμμή ανάμεσα στη δύναμη και στην καταπίεση του εαυτού. Η Κέιτ είναι ένας άνθρωπος που αγαπά βαθιά, αλλά δεν ξέρει πώς να το εκφράσει χωρίς να διακινδυνεύσει την ισορροπία που έχει χτίσει.

… Επέλεξα η κίνηση να γεννιέται οργανικά από τις εσωτερικές εντάσεις των προσώπων. Να μοιάζει σαν κάτι που τις κυριεύει, όχι σαν κάτι που αποφασίζουν. Γιατί σε αυτό το έργο, η μουσική είναι μνήμη, επιθυμία, καταπίεση και ελευθερία μαζί.

Μαρουσώ: Η Άγκνες στο «Χορεύοντας στη Λούνασα» είναι ένας πολύ ιδιαίτερος ρόλος. Μου άρεσε η σιωπή της και άκουσα όσα δε λέει… Και όταν ένας ηθοποιός «ακούει» αυτά που δε λέγονται, τότε ο ρόλος ζωντανεύει πραγματικά.

Προσπαθώ, λοιπόν, να μεταφέρω στο κοινό όσα δε λέγονται. Η Άγκνες έχει μια εσωτερική φωτιά. Σπάνια ξεσπά, αλλά όταν το κάνει, το κοινό πρέπει να το νιώθει σαν αποκάλυψη. Αν ήθελα να της βάλω στο στόμα κάποια λόγια που δεν έχει γράψει ο Φρίελ θα έλεγε: «Στη σιωπή κρύβεται η αλήθεια μου κι εκεί βρίσκω ελευθερία».

Νίκος: Οφείλω να ομολογήσω πως θεωρώ αφέλεια να ενοχοποιούμε (γενικώς) την «κοινωνία» για όλα.

… Οι απαιτήσεις στη «Λούνασα» είναι τέτοιες που έπρεπε πολλά πράγματα να συγκλίνουν. Και το πιο σημαντικό: Ένας θίασος που να αποτελείται από ηθοποιούς, όχι μόνο ΠΟΛΥ καλούς, αλλά και να λειτουργούν σαν ομάδα.

… Ο λιλιπούτειος «Πίσω χώρος» ενεργειακά είναι ένας ιδιαίτερος χώρος. Ο πιο μακρινός θεατής κάθεται 5-6 μέτρα μακριά από το κέντρο της σκηνής. Και ο πιο κοντινός … λιγότερο από ένα. Αυτή η συνθήκη ήταν η ιδανική για το συγκεκριμένο έργο. Ο θεατής δεν παρακολουθεί απλά, αλλά να είναι ΜΕΣΑ στην παράσταση.

palcoscenico.gr ~ Συνέντευξη Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου ~ Χορεύοντας στη Λούνασα

20 Φεβρουαρίου 2026

Κουβεντιάζοντας με την Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου

«Το “Χορεύοντας στη Λούνασα” δεν κραυγάζει, ψιθυρίζει. Και μέσα σε αυτούς τους ψιθύρους κρύβεται μια συγκλονιστική δύναμη.
…Είναι για μένα μεγάλη χαρά που επιστρέφω με αυτό το έργο.

Η Κέιτ είναι η μεγαλύτερη από τις αδελφές και, για μένα, είναι η ραχοκοκαλιά της οικογένειας. Είναι η γυναίκα που έχει αναλάβει την ευθύνη για όλες – πρακτικά, οικονομικά, ηθικά.

…Όσον αφορά τον χορό και τη μουσική – που υπογράφω και επιμελούμαι – για μένα αποτελούν τον εσωτερικό παλμό του έργου. Έχουν έντονη δραματουργική σημασία. Δεν
λειτουργούν απλώς ως αισθητικό στοιχείο, αλλά ως στιγμή απελευθέρωσης. Είναι η έκρηξη ζωής μέσα σε μια καταπιεσμένη καθημερινότητα. Εκεί που οι λέξεις δεν φτάνουν, το σώμα και ο ρυθμός παίρνουν τον λόγο. Είναι οι στιγμές ελευθερίας των ηρώων – και ίσως οι πιο αποκαλυπτικές.

… Η Ιρλανδία του 20ού αιώνα, όπως τη βλέπουμε στο έργο του Brian Friel, είναι μια κοινωνία με έντονες προσδοκίες, θρησκευτική επιρροή και αυστηρούς ρόλους. Στην Ελλάδα του 2026 τα πράγματα είναι σαφώς διαφορετικά· όμως εξακολουθούμε να μεγαλώνουμε με «πρέπει», με φόβους για το πώς θα μας δει η κοινωνία, με αγωνία για την επιβίωση και την αποδοχή. Οι μορφές αλλάζουν, αλλά ο εσωτερικός διχασμός παραμένει: τι οφείλω να κάνω και τι πραγματικά θέλω να ζήσω. »

Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου: συνέντευξη στον Γρηγόρη Δανιήλ

Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου: συνέντευξη στον Γρηγόρη Δανιήλ | diastixo.gr

24 Οκτωβρίου 2019

Η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου σκηνοθετώντας «για ενήλικες μέσα από τα μάτια των παιδιών» παρουσιάζει φέτος στο «Θέατρο κάτω απ’ τη Γέφυρα» Το μαγικό φίλτρο του Μίχαελ Έντε, ενός από τους σημαντικότερους Γερμανούς συγγραφείς. Υπηρετώντας την τέχνη με όραμα και στόχο, μας μιλά για τη σκηνοθετική προσέγγιση στη θεατρική μεταφορά του εν λόγω βιβλίου.
Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη.