Ετικέτα: Κεντρική σκηνή

Η γραμμή (Τhe line) (2017-2018)

the line afisa

του Israel Horovitz

 Ήταν μια «ιδιαίτερη» παράσταση, ενός «ιδιαίτερου» έργου.

Πέντε πρόσωπα, πίσω από μια γραμμή, σε ένα άδειο χώρο.

Κανείς δεν θα μάθει, πού περιμένουν, γιατί περιμένουν, πόσο θα περιμένουν.

Αυτό όμως που θα μάθει είναι το τι είναι έτοιμος να κάνει ο καθένας για να είναι πρώτος στη γραμμή.  Θα μπορούσε να το πει κανείς «μαύρη κωμωδία». «Κωμωδία», επειδή οι θεατές ξεκαρδίζονταν στα γέλια σε όλη τη διάρκεια της παράστασης και «μαύρη» επειδή δεν υπάρχει κάτι αισιόδοξο στο τέλος της.

Αν και οι πληροφορίες μας για την «εμπορικότητα» του έργου σ’ όλο τον κόσμο μας είχαν γεμίσει ελπίδες, η παράσταση … «πάλεψε» για να βγάλει τη σαιζόν.Η παράστασή μας ήταν καλή και άρεσε σε όσους την είδαν.

Μόνο που αυτοί ήταν απελπιστικά λίγοι. Ευτυχώς υπήρξε μια βοήθεια από το ΥΠ.ΠΟ.Α. κι έτσι η οικονομική ζημιά δεν ήταν τόσο οδυνηρή.

Η καλή μετάφραση (Αργύρης Καλλίτσης) η εμπνευσμένη σκηνοθεσία (Κοραής Δαμάτης) και οι εξαιρετικές χορογραφίες (Μαρίζα Τσίγκου) ήταν τα ατού της.

Οι ερμηνείες (Αργύρης Αποστόλου, Γιάννης Δρίτσας, Κώστας Κλάδης, Κων/να Σαραντοπούλου και Νίκος Σταματόπουλος) ήταν πολύ καλές.

Αλλά … ο κόσμος δεν ήρθε. Συμβαίνουν αυτά. Απλά, ευχόμαστε να συμβαίνουν σπάνια.

DSC_3055 PM

4611 1491

 

 


 Κριτικές

• Από τις παραστάσεις που δεν αρκεί να την δεις μια και μόνη φορά.

Γράφει  o Γιάννης Γαβρίλης // Δημοσιγράφος ΕΡΤ 

• Η απόδοση του έργου είναι πολύ έξυπνη και οι ερμηνείες των ηθοποιών εκπληκτικές. Θα γελάσετε πάρα πολύ, αλλά στο τέλος του έργου θα νιώσετε ένα μεγάλο κενό στο στομάχι σας καθώς θα συνειδητοποιήσετε ότι όλο αυτό που ζήσατε είναι τόσο «αληθινό», τόσο κοντά μας. 

Γράφει η Ανθή Αγγελοπούλου // sofokleousin.gr/

• Εν κατακλείδι πρόκειται για ένα εξαιρετικό έργο που συνδυάζει τα φιλοσοφικά με τα ρεαλιστικά ερωτήματα για τα οποία ο άνθρωπος ψάχνει απαντήσεις και υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κοραή Δαμάτη και την ερμηνευτική δεινότητα των ηθοποιών, το κοινό φεύγει από το εξαιρετικά ζεστό και άρτια διαμορφωμένο χώρο του θεάτρου «Κάτω από τη γέφυρα» με ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για να τις βρει.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Πλατής // theatromania.gr

• Αν όλα τα παραπάνω θέλετε να τα δείτε διακοσμημένα με γέλιο και με αξέχαστες ερμηνείες από μια φοβερή πεντάδα, το θέατρο «Κάτω απ’τη γέφυρα» σας περιμένει.

Γράφει η Αγγελική Μπάτσου // Kallitexnes.gr

• Έξοχες, στέρεες και καλοκουρδισμένες, οι ερμηνείες των ηθοποιών ισορροπούν με άνεση και σιγουριά ανάμεσα στην κατ’ επίφαση (φαρσο)κωμωδία και τη δηκτική βαρύτητα του κοινωνικού σχολίου, απογειώνοντας το σύνολο της παράστασης. 

Γράφει η Μάριον Χωρεάνθη // diastixo.gr

• Πάει καιρός που σε θεατρική παράσταση γέλασα αβίαστα με την καρδιά μου, που μοιράστηκα το γέλιο και τα σχόλια με τους άλλους θεατές –σαν ένα παρεάκι όλοι μαζί-,που αυτοσαρκαζόμενη έκλεινα το μάτι στις δικές μου φιλοδοξίες για πρωτιές, που ένα μάλλον «βαρύ» θέμα – η αγωνία και τα τεχνάσματά μας για την πρωτιά, όποια πρωτιά – εκτυλισσόταν εκεί απέναντι, στη σκηνή, βγάζοντάς μας τη γλώσσα και κάνοντας πιρουέτες στο χρόνο που περνώντας παραμένει ο ίδιος, μια γραμμή στο πάτωμα κι εμείς να σπρωχνόμαστε πίσω του. 

Γράφει η Μαρία Κουφοπούλου // Δημοσιογράφος

• Συνολικά, η εμπειρία της παρακολούθησης της παράστασης είναι όχι μόνο ευχάριστη, αλλά κυρίως πολύτιμη. Το θέατρο, όπως δείχνει πολύ καλά η Γραμμή, είναι ένας καθρέφτης. Σπανίως το κοιτάζει κανείς και φεύγει από αυτόν χωρίς να θελήσει να αλλάξει κάτι.

Γράφει η Κάτια Σωτηρίου // mytheatro.gr

 

Βρώμικες ιστορίες (2016 – 2017)

vromikes

Στην απόφαση για την επανάληψη της παράστασης (σαν «γιορτή» για τα 20χρονά μας) μέτρησε η επιτυχία της, το 2005 στον «Πίσω χώρο».

Ήταν ίδιο το κείμενο, ίδια η σκηνοθεσία, ίδια η εξαιρετική μουσική, ίδιοι οι τρεις ηθοποιοί (οι υπόλοιποι, εξ ίσου καλοί ή και καλύτεροι).

Η ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ όμως δεν ήταν η ίδια.

Σκηνοθετικά «ακυβέρνητη», πολιτικά άχρωμη, χωρίς την εκρηκτική ενέργεια και το δηλητηριώδες χιούμορ εκείνης του ’05.Η καυστική πολιτική σάτιρα, κατάντησε μια κωμωδία με μπινελίκια.Κάποιοι τη βρήκαν διασκεδαστική. Άλλοι, χαριτωμένη.

Κι αυτό είναι παράξενο, γιατί οι θεατές μας – συνήθως – λένε αλήθεια. Ίσως φέτος, να μην ήθελαν να μας στενοχωρήσουν. Τι άλλο;

Ευτυχώς για όλους, δόθηκαν μόνο 27 παραστάσεις.

Συγνώμη.dsc_0294-neo

 

Σκηνοθεσία – διασκευή (και ο κυρίως υπεύθυνος): Νίκος Δαφνής
Έπαιξαν οι ηθοποιοί (με τη σειρά που εμφανίστηκαν στη σκηνή): Πελαγία Αγγελίδου, Γιώργος Χαλεπλής, Νίκος Δαφνής, Γιώργος Γιαννακόπουλος, Νίκος Ντούπης, Κων/να Σαραντοπούλου, Πέτρος Τσαπαλιάρης, Ελένη Δαφνή, Κώστας Κλάδης.
Για τους φωτισμούς φρόντισε ο Χρήστος Τσαμπάς.

Τη φωτογράφιση έκανε η (εξαιρετικά ταλαντούχα) Μαριέτα Ρούσσου.

 

Ερωτικά γράμματα (Το έργο παίχτηκε 2 σεζόν 2012-2014)

 

του  A. R. Gurney

Ένα άντρας, μια γυναίκα και δεκάδες γράμματα που ανταλλάσσουν στο διάστημα μιας 50ετίας (1937-1987).

Μέσα απ’ αυτά (και μόνο) ο θεατής θα παρακολουθήσει τη ζωή τους από τα παιδικά τους χρόνια, την εφηβεία και τα πρώτα ερωτικά τους σκιρτήματα, μέχρι την ενηλικίωση, την σταδιοδρομία, την καριέρα και το ερωτικό πάθος, που κάποια στιγμή θα βιώσουν, έστω  καθυστερημένα. Επιστολές, σημειώματα, κάρτες, τηλεγραφήματα, αλλά και ζωγραφιές, που συνθέτουν το παζλ μιας ολόκληρης ζωής.

Ένα ιδιαίτερο έργο.

Εξαιρετικά τρυφερό και ανθρώπινο, έδωσε την ευκαιρία σε δύο έμπειρους Ηθοποιούς και καλούς φίλους να «επικοινωνήσουν» με ένα απαιτητικό κοινό σε ένα πραγματικό ρεσιτάλ ερμηνειών.

Για πολλούς, ήταν μία από τις καλύτερες παραστάσεις που έχουμε κάνει. Και μάλλον έχουν δίκιο.

Επαναλήφθηκε και την επόμενη περίοδο, όχι γιατί … «έσπαζαν πόρτες» από την προσέλευση του κοινού, αλλά επειδή … μας άρεσε πολύ και επί πλέον … περνούσαμε πολύ καλά.

Σκηνοθεσία – σκηνική επιμέλεια: Νίκος Δαφνής
Μετάφραση: Μαρλένα Γεωργιάδη (η αγαπημένη μας, που «έφυγε» στα μέσα του ’13)

Μουσική επιμέλεια: Πέτρος Γάλλιας

erwtika-grammata

ee22218b80234c30e1599862670f7768_XL

Οι αλλοπαρμένοι (2015-2016)

Των Thomas Middleton, William Rowley

alloparmenoi 5alloparmenoi 3 alloparmenoi 6alloparmenoi 1alloparmenoi 7  546268c2a3370ec692070f437f1164b9_2d0598526c6710aa7cbb053a8834b54f_xlalloparmenoi 2 alloparmenoi 4

 

 

 

Γνωρίζετε το «Μωραίνει κύριος …» ;  Ε, αυτό ακριβώς έγινε.

Είχαμε την ευλογία της συνεργασίας με ένα σημαντικό σκηνοθέτη, φίλο και Άνθρωπο, τον Κοραή Δαμάτη και με μια από τις καλύτερες ελληνίδες ενδυματολόγους την Άννα Μαχαιριανάκη.

Είχαμε διάθεση να ξοδέψουμε χρήματα για το ανέβασμα και εννέα ορεξάτους ηθοποιούς, με διάθεση να κάνουν 4 μήνες πρόβα.

Και αποφασίσαμε να ανεβάσουμε ένα έργο, που … δεν ενδιέφερε ΚΑΝΕΝΑΝ να το δει. Πώς εξηγείται αυτό;

Γνωρίζετε το «Μωραίνει κύριος …» ;  Ε, έτσι ακριβώς.

Δουλεμένοι με ακρίβεια οι ρόλοι, καταπληκτικά τα κοστούμια, οι μάσκες, ψυχωμένοι όλοι οι συντελεστές που δούλεψαν σκληρά με αυταπάρνηση για το καλύτερο.

Η παράσταση ήταν σπουδαία … αλλά δεν αρέσαμε.

Μεγάλη οικονομική ζημιά και ακόμα πιο μεγάλη απογοήτευση.

Αυτά συμβαίνουν. Συμπέρασμα:

Όταν ένα έργο γράφεται το 1622, ανεβαίνει για λίγες παραστάσεις και από τότε «εξαφανίζεται» για πέντε αιώνες, δεν είναι τυχαίο. Τέλος.

Μετάφραση: Γιώργος Σεβαστίκογλου

Σκηνοθεσία, φωτισμοί: Κοραής Δαμάτης

Κοστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη

Μάσκες: Ελένη Σουμή

Βοηθός σκηνοθέτης: Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου

 

Πήραν μέρος (με τη σειρά που εμφανίστηκαν) οι ηθοποιοί:

Σπύρος Περδίου, Πέτρος Τσαπαλιάρης, Ελένη Δαφνή, Κατερίνα Τσεβά, Γιώργος Χαλεπλής, Κώστας Κλάδης, Πασχάλης Μερμιγκάκης, Οδυσσέας Κιόσογλου, Κώστας Τζαφέρης,

 

Τη φωτογράφιση έκανε ο Γιώργος Γιαννακόπουλος

 

 

Κριτικές:

http://www.mytheatro.gr/alloparmenoi-kritiki-ths-parastashs/

12656219_10153413576587194_1620009209_o

Κριτική Γεωργουσόπουλου στα ΝΕΑ 1-2-2016 εδώ

Δες εδω το σχετικό άρθρο απο Θεατρομάνια

Κριτική Κωνσταντίνου Πλατή στο Θεατρομάνια :

Το θέατρο «Κάτω από τη γέφυρα στον Πειραιά» είναι ένας σημαντικός χώρος παραγωγής πολιτισμού. Στα τόσα χρόνια λειτουργίας έχει πλέον διαμορφώσει μια αξιόλογη πορεία με πρωταρχικό στόχο ό,τι παράγεται στο χώρο αυτό να έχει ειλικρίνεια και ένα minimum αισθητικής.

Αυτό γίνεται και φέτος στην παράσταση «Οι αλλοπαρμένοι», ένα ελισαβετιανό δράμα όπου ο συνδυασμός κωμωδίας, δράματος και γκροτέσκο αισθητικής απαιτεί την προσήλωση του κοινού καθόλη τη διάρκεια της παράστασης.

Το έργο γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας του βασιλιά εκείνη την εποχή ο οποίος απαίτησε να υπάρχει και κωμικό στοιχείο μέσα στο έργο για να μη του χαλάει τη διάθεση. Κάτι αντίστοιχο με την τάση που έχουν κάποιοι θεατρικοί παραγωγοί σήμερα να επηρεάζουν τους σκηνοθέτες με σκοπό την πιο ανάλαφρη εκδοχή ενός έργου έτσι ώστε το ηλικιακό κοινό να είναι πιο ευρύ και να κόβουν περισσότερα εισιτήρια, πετυχαίνοντας, όμως , το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το έργο λοιπόν έχει αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία. Οι εξαιρετικά φτιαγμένες μάσκες από την Ελένη Σουμή συμβολίζουν πολύ εύστοχα τα «προσωπεία» του καθωσπρεπισμού και της ηθικής εκείνης της εποχής. Τα βαθύτερα ένστικτα του ανθρώπου κάποια στιγμή βγαίνουν στην επιφάνεια και τότε είναι ανεξέλεγκτα και οι συνέπειες οδυνηρές.

Ο Κώστας Κλάδης είναι εξαιρετικός στο ρόλο του και με την επίσης ώριμη υποκριτικά Ελένη Δαφνή συνθέτουν ένα δυναμικό ζευγάρι πάνω στη σκηνή που συγκεντρώνει τα βλέμματα του κοινού πάνω τους.

Η σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη είναι αρκετά καλή δίνοντας γρήγορο ρυθμό. Επίσης διαχειρίζεται με τρόπο που αποσυμφορίζει το δραματικό στοιχείο τις σκηνές του ψυχιατρείου.

Η σκόπιμη έλλειψη σκηνικών σε συνδυασμό με τα όμορφα κουστούμια εποχής της Άννας Μαχαιριανάκη δίνουν χώρο στη φαντασία του κοινού.

Γενικά πρόκειται για ένα απαιτητικό έργο τόσο από την πλευρά των συντελεστών όσο και από την πλευρά των θεατών για την προσήλωση που απαιτείται. Και οι δύο στο τέλος όμως αποζημιώνονται με το παραπάνω.

Παραγωγές μας 2015


Το θέατρό μας έχει τρεις σκηνές. Την «κεντρική», τον «Πίσω χώρο» και την “Παιδική σκηνή” στις οποίες παρουσίασε περισσότερες απο 50 παραγωγές όλα αυτά τα χρόνια. Ενας μικρός απολογισμός και φωτογραφικό υλικό μας θυμίζουν και ξαναζωντανεύουν όλες μας τις παράστασεις ανα σκηνή και χρονολογία.

Ακολουθήστε μας:  

  1. Κεντρική Σκηνή

  2. Πίσω χώρος

  3. Παιδική σκηνή 


Μικρασία (2012)

Μία παράσταση σαν «φόρος τιμής» στις αλησμόνητες πατρίδες,

από την ομάδα «ΓΕΦΥΡΑ».

Ήταν μια εξαιρετική παράσταση, μιας νεανικής ομάδας που τίμησε το θέατρο. Η επεξεργασία των κειμένων έγινε από τους ίδιους.

Σκηνοθεσία : Λεωνίδας Παπαδόπουλος
Σκηνικά-Κοστούμια: Νικολέτα Παπαδοπούλου
Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
Μουσική επιμέλεια: Θοδωρής Ευστρατιάδης
Φωτισμοί:Βασίλης Κλωτσοτήρας
Φωτογραφίες: Νικόλας Σταυρόπουλος
Video παράστασης:Λιάνα Τζερέφου

Έπαιξαν οι ηθοποιοί:
Φραντζέσκα Αλεξάνδρου, Μέτη Καρατζά, Οδυσσέας Κιόσογλου, Μαρία Βλάχου, Ελένη Δαφνή,

Έπαιξε ούτι και τραγούδησε, η Μαρία Κοτσίρη

Ερωτόκριτος (2012)

Η ομάδα «Θέατρο ΟΜΜΑ studio» παρουσιάσε τη σκηνική δραματοποίηση του ποιήματος του Β. Κορνάρου: «ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ»
Η παράσταση παρουσιάστηκε μέσα απο το τρόπο και τη ματιά του Ανθρωπολογικού Θεάτρου, δηλαδή της σκηνικής συνύπαρξης διαφορετικών σκηνικών μορφών παραδοσιακού θεάτρου.
Η ομάδα «Θέατρο ΟΜΜΑ studio» παρουσιάζει τη σκηνική δραματοποίηση του ποιήματος του Β. Κορνάρου

«ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΣ»
Δραματουργία -Σκηνοθεσία: Αντώνης Διαμαντής
Διασκευή κειμένου: Γιώργος Καλογεράκης
Χωρο-γραφία/Κουστούμια/Φωτισμοί: Αντώνης Διαμαντής
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ελένη Στρατάκη
Ζωγραφική Σκηνικού: Αθηνά και Μαρία Κρανιωτάκη
Φωτογραφίες προγράμματος και αφίσας: Μάριος Λόλος
Φωτογραφίες παράστασης: Μπάστιαν Παρσχάου, Προκόπης Μεριανός

Χορηγός αφίσσας και προγράμματος: ΑΘΗΝΑΙΚΗ ΖΥΘΟΠΟΙΙΑ Α.Ε

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Πάνος Ιωαννίδης (Ρωτόκριτος)
Ροδάνθη Κρανιωτάκη (Αρετούσα)
Ειρήνη Κουτσάκη (Ρήγισσα/Μάνα Ερωτόκριτου)
Ηλίας Σταρράς (Πολύδωρος/ Ρήγας Σπιδόλιοντας)
Ελένη Στρατάκη (Νένα/Κυπρίδημος)
Μίρα Ποπτέσιν (Σολντάδος/Χαρίδημος/ Μάγισσα)
Όλος ο θίασος (Στο ρόλο του Ποιητή)
Φωτογραφίες Παράστασης

Άγνωστη Χώρα (2012)

Η ομάδα «Θέατρο ΟΜΜΑ studio» με το έργο της Τζένης Δάγλα: «ΑΓΝΩΣΤΗ ΧΩΡΑ»
Μια παράσταση μέσα στο πνεύμα των καιρών της απόλυτης μοναξιάς και αδιεξόδου, ένα έργο που συνδυάζει τη βία αλλά και τη τρυφερότητα. Μια ποιητική αναφορά στην εσώτερη «Άγνωστη Χώρα» που έχουμε μέσα μας και που για να την αντιληφθούμε χρειάζεται η ουσιαστική επαφή με το κόσμο και τους άλλους γύρω μας.

Η Αθήνα τραγουδά και θυμάται (2010-2011)

Μουσικοθεατρική παράσταση

Ο μαέστρος Γιώργος Νιάρχος, η Μάρα Θρασυβουλίδου,ο τενόρος Κωνσταντίνος Παλιατσάρας και ο βαρύτονος Ηλίας Τηλιακός, σε μία αναδρομή στο ελληνικό τραγούδι, από την ελληνική οπερέτα μέχρι τη δεκαετία του 60.
Ήταν μια τρυφερή παράσταση (αρκετά ρετρό) που πήγε πολύ καλά. Παρουσιαζόταν κάθε Κυριακή απόγευμα.
Σημαντικοί καλλιτέχνες, σε μια συνάντηση με ένα ιδιαίτερο κοινό. Μάλλον δεν θα ξαναδούμε ούτε τους μεν, ούτε τους δε.

Ιδέα: Γιώργος Νιάρχος, Μάρα Θρασυβουλίδου
Μαέστρος: Γιώργος Νιάρχος
Σκηνοθεσία – video: Γιώργος Γιαννακόπουλος
Κίνηση: Νανά Θρασυβουλίδου

Φωτογραφίες Παράστασης

Η ΑΘΗΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΑ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑΙ

Ποια είναι η Μαίρη κύριε Τσέχωφ (2010)

Το έργο του Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ «ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΙΡΗ ΚΥΡΙΕ ΤΣΕΧΩΦ» .
Παρουσιάστηκε από την ημιεπαγγελματική ομάδα «Punkt». Σκηνοθέτησε η Μαριλένα Μοραγλή.
Το έργο του Αντόν Πάβλοβιτς Τσέχωφ

«ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΑΙΡΗ ΚΥΡΙΕ ΤΣΕΧΩΦ;»
Σκηνοθεσία-Διασκευή κειμένων: Μαριλένα Μοραγλή
Βοηθός Σκηνοθέτη: Ευγενία Τζιρτζιλάκη
Φωτισμοί: Δημήτρης Κουτάς

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Αθηνά Καστανιά
Μιχάλης Φραγκιαδάκης
Μαριλένα Μοραγλή
Θάνος Μπαλτσαβιάς
Φοίβη Ψευδού
Μάρω Δεληγιάννη
Παναγιώτης Γεωργουλής
Φωτογραφίες Παράστασης