Ιστορικό – Πίσω χώρος

Πέντε σιωπές (Το έργο παίχτηκε 4 σεζόν 2014-2018)

Tης Shelagh Stephenson

               ΠΕΝΤΕ ΣΙΩΠΕΣ

(σε μετάφραση της Ελένης Ρεπούσκου)

Μια οικογένεια … τέσσερις σιωπές.

Και μια πέμπτη … Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ.

Μετάφραση : Ελένη Ρεπούσκου. Σκηνοθεσία, μουσική επιμέλεια, σκηνικός χώρος, Κοραής Δαμάτης. 

Άξιοι αρωγοί οι πέντε ηθοποιοί. Η Ιωάννα Γκαβάκου (μάνα 2014-2015), Μαρία Χριστοδούλου (μάνα 2016-2018) ο Νίκος Δαφνής, (πατέρας), η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου (1η κόρη) και η Δανάη Καλαχώρα (2η κόρη, βραβεύτηκε για την ερμηνεία της απ’ τα Κορφιάτικα βραβεία το 2016).

Η παράσταση στέφθηκε από μεγάλη επιτυχία για αυτό και παίχτηκε για 5 σεζόν.

mikro arxeio 2

 


Είπαν για εμάς…….. 

Πέντε σιωπές. Δέκα. Εκατό σιωπές. Χίλιες. Στη φασαρία των δρόμων, στων σπιτιών τις συνευρέσεις, στα φωτισμένα γήπεδα των συναυλιών… αφουγκράζεσαι τον ήχο της σιωπής. Παντού. Εκκωφαντική σιωπή… όπως κι ο φόβος που την γεννάει. Ναι. Φοβάσαι. Φοβάσαι να μιλήσεις αληθινά για σένα. Φοβάσαι να ακούσεις τον άλλον. Φοβάσαι να καταγγείλεις. Φόβος. Απ’ την οικογένεια, απ’ το Σχολείο, απ’ το Κράτος, απ’ τη Θρησκεία, απ’ τα Μέσα Επικοινωνίας, απ’ την Πολιτική, απ’ τις Ιδεολογίες. Φόβος. Η βασική αιτία της σιωπής. Κονταίνει τους ανθρώπους τόσο φόβος, αδειάζει τα βλέμματα, μικραίνει τις κινήσεις, κι αρχίζουν ψιθυρίσματα και λειψές ανάσες κι άρρωστες ζωές. Ναι. Ο φόβος… γέμισε το δωμάτιο… γέμισε τον κόσμο όλο… η ώρα της σιωπής… για πόσο θα αφήσουμε να μας φοβίζει αυτός ο φόβος;
«Πρόκειται για το σχεδόν ντοκιμαντερίστικο δοκίμιο πάνω στην ενδοοικογενειακή βία με κύριο πυρήνα την αιμομιξία. Ένας πατέρας που με τη βιασμένη σιωπή της συζύγου του βιάζει τις δύο κόρες του. Όχι, το έργο δεν σκανδαλοθηρεί, δεν κραυγάζει, δεν επιθυμεί να προκαλέσει τον οίκτο, καταγράφει και συνάμα διαπιστώνει το γνωστό σύνδρομο της κοινωνικής ενοχής δια της αιδήμονος σιωπής. Μια υποδειγματική παράσταση».
(Κώστας Γεωργουσόπουλος)

«Το έργο της Στίβενσον θέλει να κάνει τα άηχα ηχηρά και ορατά τα αόρατα, με την κατά πρόσωπο ανάκλαση του θύματος πάνω στη δική μας αθωότητα κι απερισκεψία. Αγωνίζεται με δυο λόγια να διαλύσει τη σιωπή, πράγμα διόλου εύκολο εφόσον το αστικό θέατρο διαθέτει ως γνωστόν εξαιρετική ηχομόνωση και δοκιμασμένες δικλίδες ασφαλείας σε παρόμοια ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η κατάληξη: η δική μας σιωπή, η ακινησία μας, ηαβελτηρία να δούμε τη βία ως απειλή της ανθρωπιάς και της ησυχίας μας». (Γρηγόρης Ιωαννίδης)

 

Layout 1

«Στο Θέατρο κάτω από τη γέφυρα δίνεται ένα ομόλογης διάνοιας έργο, οι Πέντε σιωπές». (Λέανδρος Πολενάκης)

KATIA SOTIRIOU

«Είναι μια συγκλονιστική στιγμή, από τις πιο δυνατές θεατρικές εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ο θεατής που πάσχει με τις ηρωίδες,αλλά ξαφνικά τίθεται και ενώπιον της δικής του ευθύνης, με τη σιωπή της καθημερινότητάς του. Αυτό το φορτίο, σε ακολουθεί για πολύ μετά την παράσταση, και αυτός είναι ένας λόγος όχι απλά συγχαρητηρίων σε όλη την ομάδα της παράστασης, αλλά ενός μεγάλου ευχαριστώ». (Κάτια Σωτηρίου)

 

Δείτε το trailer

Ο Ακάλεστος (2012-2013)

του Στέφανου Κακαβούλη

Ήταν απλά ένα εξαιρετικό έργο και ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον θέμα.

Η προσπάθεια όμως να παρουσιαστεί σαν «ιδιαίτερο» έργο, η πολύ καλή παράσταση σαν «ιδιαίτερη» παράσταση και το ενδιαφέρον θέμα σαν ένα ιδιαίτερο θέμα, έβλαψε και το έργο και την παράσταση και «θόλωσε» το θέμα.

 

Ας θεωρηθεί ότι ήταν μια συμπαραγωγή του θεάτρου και ας αναλάβουμε την ευθύνη (θετική ή αρνητική) που μας αναλογεί.

 

Σκηνοθεσία: Στέφανος Κακαβούλης

Πήραν μέρος οι ηθοποιοί: Γιώργος Χαλεπλής, Δανάη Καλαχώρα, Οδυσσέας Κιόσογλου, Στέφανος Γεωργόπουλος

akalestos1

Πέντε σιωπές (3ος χρόνος)

ΠΕΝΤΕ ΣΙΩΠΕΣ

Της Shelagh Stephenson
(σε μετάφραση της Ελένης Ρεπούσκου)
Μια οικογένεια … τέσσερις σιωπές.
Και μια πέμπτη … Η ΔΙΚΗ ΣΟΥ.
Τρίτη επανάληψη (!!!) κι ακόμα μεγαλύτερη επιτυχία. Η παράσταση όμως άρχισε να «κουράζεται».
Και να ΜΑΣ κουράζει αφόρητα. Οι καταστάσεις που βιώναμε δεν έβγαιναν με τον «αυτόματο πιλότο».
Έτσι, μέχρι αυτή τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο, η τέταρτη
επανάληψη, φαντάζει «εφιάλτης».
Και – όλα δείχνουν ότι – … δεν θα γίνει.


Είπαν για εμάς…….. 

Πέντε σιωπές. Δέκα. Εκατό σιωπές. Χίλιες. Στη φασαρία των δρόμων, στων σπιτιών τις συνευρέσεις, στα φωτισμένα γήπεδα των συναυλιών… αφουγκράζεσαι τον ήχο της σιωπής. Παντού. Εκκωφαντική σιωπή… όπως κι ο φόβος που την γεννάει. Ναι. Φοβάσαι. Φοβάσαι να μιλήσεις αληθινά για σένα. Φοβάσαι να ακούσεις τον άλλον. Φοβάσαι να καταγγείλεις. Φόβος. Απ’ την οικογένεια, απ’ το Σχολείο, απ’ το Κράτος, απ’ τη Θρησκεία, απ’ τα Μέσα Επικοινωνίας, απ’ την Πολιτική, απ’ τις Ιδεολογίες. Φόβος. Η βασική αιτία της σιωπής. Κονταίνει τους ανθρώπους τόσο φόβος, αδειάζει τα βλέμματα, μικραίνει τις κινήσεις, κι αρχίζουν ψιθυρίσματα και λειψές ανάσες κι άρρωστες ζωές. Ναι. Ο φόβος… γέμισε το δωμάτιο… γέμισε τον κόσμο όλο… η ώρα της σιωπής… για πόσο θα αφήσουμε να μας φοβίζει αυτός ο φόβος;
«Πρόκειται για το σχεδόν ντοκιμαντερίστικο δοκίμιο πάνω στην ενδοοικογενειακή βία με κύριο πυρήνα την αιμομιξία. Ένας πατέρας που με τη βιασμένη σιωπή της συζύγου του βιάζει τις δύο κόρες του. Όχι, το έργο δεν σκανδαλοθηρεί, δεν κραυγάζει, δεν επιθυμεί να προκαλέσει τον οίκτο, καταγράφει και συνάμα διαπιστώνει το γνωστό σύνδρομο της κοινωνικής ενοχής δια της αιδήμονος σιωπής. Μια υποδειγματική παράσταση».
(Κώστας Γεωργουσόπουλος)

 

«Το έργο της Στίβενσον θέλει να κάνει τα άηχα ηχηρά και ορατά τα αόρατα, με την κατά πρόσωπο ανάκλαση του θύματος πάνω στη δική μας αθωότητα κι απερισκεψία. Αγωνίζεται με δυο λόγια να διαλύσει τη σιωπή, πράγμα διόλου εύκολο εφόσον το αστικό θέατρο διαθέτει ως γνωστόν εξαιρετική ηχομόνωση και δοκιμασμένες δικλίδες ασφαλείας σε παρόμοια ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση αυτή είναι η κατάληξη: η δική μας σιωπή, η ακινησία μας, ηαβελτηρία να δούμε τη βία ως απειλή της ανθρωπιάς και της ησυχίας μας». (Γρηγόρης Ιωαννίδης)

 

Layout 1

 

«Στο Θέατρο κάτω από τη γέφυρα δίνεται ένα ομόλογης διάνοιας έργο, οι Πέντε σιωπές». (Λέανδρος Πολενάκης)

 

 

KATIA SOTIRIOU

«Είναι μια συγκλονιστική στιγμή, από τις πιο δυνατές θεατρικές εμπειρίες που μπορεί να βιώσει ο θεατής που πάσχει με τις ηρωίδες,αλλά ξαφνικά τίθεται και ενώπιον της δικής του ευθύνης, με τη σιωπή της καθημερινότητάς του. Αυτό το φορτίο, σε ακολουθεί για πολύ μετά την παράσταση, και αυτός είναι ένας λόγος όχι απλά συγχαρητηρίων σε όλη την ομάδα της παράστασης, αλλά ενός μεγάλου ευχαριστώ». (Κάτια Σωτηρίου)

 

VIVA

Δείτε το trailer

mikro arxeio 2

 

 

 

Ανοιχτό ζευγάρι… εντελώς ορθάνοιχτο (Το έργο παίχτηκε για 5 σεζόν 2009-2014)

Ανέβηκε το Φλεβάρη του 2009 (σαν … λύση ανάγκης) και αποτέλεσε τη μεγαλύτερη επιτυχία του θεάτρου μας, αφού παιζόταν
συνεχώς για τα επόμενα πέντε χρόνια.
Διασκευή & Σκηνοθεσία: Νίκος Δαφνής
Μουσική & Κοστούμια: Κων/να Σαραντοπούλου
Σκηνικά: Κώστας Κουρμουλάκης
Στην πρώτη διανομή έπαιξαν οι ηθοποιοί Κώστας Κλάδης και
Πελαγία Αγγελίδου.
Τη δεύτερη χρονιά η Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου αντικατέστησε την Πελαγία και στην «παρέα» προστέθηκε η Μαρία Χριστοδούλου,
που παρουσίαζε το μονόλογο «Γύρισα σπίτι» με ένα … πολύ ιδιαίτερο τρόπο. Αυτό «απογείωσε» την παράσταση που πήγε φουλ
για τα επόμενα τέσσερα χρόνια, επιβεβαιώνοντας όσους υποστηρίζουν ότι στο θέατρο ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί να προβλέψει
την τύχη μιας παράστασης.

Φωτογραφίες Παράστασης

 

Το σπασμένο παιχνίδι (2008-2009)

Από τα μέσα του Γενάρη 2009 παρουσιάσαμε το «ΣΠΑΣΜΕΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ» του Χρήστου Προσύλη.

Ήταν μια «παράξενη» παράσταση, αφού άλλοι θεατές ενθουσιάστηκαν από την προκλητική της φόρμα και άλλοι… απελπίστηκαν. Εισπρακτικά πήγε πολύ άσχημα. Τα έχει αυτά ο… πειραματισμός.
Κείμενο, Σκηνοθεσία, Video Art: Χρήστος Προσύλης
Μουσική: Σάκης Τσιλίκης
Σκηνικά: Κώστας Κουρμουλάκης
Φωτισμοί: Χρήστος Προσύλης, Άρης Φρατζόγλου
Φωτογραφίες: Χρήστος Προσύλης

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Μπέτυ Αποστόλου
Στάθης Αναστασίου

επίσης στο Video…

Μαρία Δρακοπούλου (Μάρτυρας)
Νίκος Δαφνής (Φωνή αστυνόμου)
Φωτογραφίες Παράστασης

Η Γέρμα (Το έργο παίχτηκε 2 σεζόν 2007-2009)

Το έργο του Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα
Ξεκίνησε σαν «εργαστήρι», αλλά τελικά εξελίχθηκε σε μια εξαιρετική παράσταση. Η επιμονή του σκηνοθέτη να παρουσιαστεί στον (λιλιπούτειο) «Πίσω χώρο», επειδή – κατά τη γνώμη του – η ιδιαίτερη «ατμόσφαιρα» του μικρού θεάτρου ταίριαζε περισσότερο στη «γραμμή» του, στέρησε τη «Γέφυρα» από μια μεγάλη (και) εισπρακτική επιτυχία.

Αποφασίσαμε να την συνεχίσουμε και τον επόμενο χρόνο.

 

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία: Νίκος Δαφνής
Μουσική: Νίκος Χατζηελευθερίου
Κοστούμια: Κατερίνα Μούζουλα
Χορογραφία: Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου
Κοστούμια: Κατερίνα Μούζουλα
Φωτογραφίες: Τίνα Αλεξοπούλου
Φωτισμοί: Άγγελος Μαρινάκης

Παίζουν οι ηθοποιοί:

Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου (Γέρμα)
Νίκος Δαφνής (Χουάν)
Κέλη Μαρκαντωνάτου (Γριά)
Δανάη Παπουτσή (Μαρία)
Βασίλης Μήλιος (2007) Στέλιος Γεράνης (2008)  (Βικτόρ)
Μαρία Δρακοπούλου (2007) )Βάννα Ζάκκα (2008) (Ντολόρες και Θηλυκή μάσκα)
Τάσος Καρακύκλας (Αρσενική μάσκα)

και ακόμα οι…

Μαρουσώ Γεωργοπούλου
Εύη Ανδριανού
Δήμητρα Βαμβακάρη
Χριστίνα Κοτσαλίδου
Κατερίνα Μπαλτατζή (γυναίκες του χωριού)
Φωτογραφίες και Μουσική Παράστασης

Βρώμικες ιστορίες σε Γα Μείζονα (2005-2006)

Ξεκίνησε σαν διασκεδαστικό «παιχνίδι» μιας παρέας καλών φίλων και συναδέλφων και εξελίχθηκε σε μια καλλιτεχνικά εξαίρετη και εισπρακτικά πολύ επιτυχημένη παράσταση.
Μετά τις πρώτες 2-3 εβδομάδες, αποφασίσαμε να αυξήσουμε τον αριθμό των παραστάσεων του έργου και να μην κάνουμε άλλη παραγωγή στην «Κεντρική σκηνή».

Μετάφραση: Ερρίκος Μπελιές
Σκηνοθεσία – διασκευή: Νίκος Δαφνής
Σκηνικά-Κοστούμια: Βάσω Τσόνογλου
Μουσική: Σάκης Τσιλίκης

Έπαιξαν οι ηθοποιοί: Γιώργος Γιαννακόπουλος, Νίκος Δαφνής
Μαρία Δρακοπούλου, Τάσος Ιορδανίδης, Κώστας Κλάδης
Όλγα Λιατήρη, Βαγγέλης Μελής, Φώτης Πετρίδης και Έφη Πρασσά