Μήνας:

Ο Μάγος του Οζ (2017-2018)

 

Ήταν μια εξαιρετική παράσταση, πολύ καλύτερη από τις άλλες τρεις του … μακρινού παρελθόντος (1997, 2002 και 2008) που είχε τη μεγάλη επιτυχία που της άξιζε.

Το κείμενο, το επεξεργάστηκε από την αρχή ο Δαφνής, που έκανε και τη σκηνοθεσία.

Το σκηνικό (ένα τεράστιο βιβλίο με σελίδες που όταν γυρίζουν, αποτελούν το «φόντο» κάθε σκηνής) ζωγραφισμένο εξ’ αρχής από την σημαντική ζωγράφο Ελένη Σουμή.

Χορογραφίες των Δάφνη Δούλη και Καλλιόπης Κούρου.

Το μόνο που δεν άλλαξε, ήταν η εκπληκτική μουσική του αξεπέραστου Μίμη Πλέσσα και η παρουσία του Κώστα Κλάδη.

Έπαιξαν οι ηθοποιοί Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου (που δίδαξε και τα τραγούδια), Κατερίνα Τσεβά, Μαρουσώ Γεωργοπούλου, Πασχάλης Μερμιγκάκης, Οδυσσέας Κιόσογλου, Κώστας Τζαφέρης και ο αγέραστος λιόντας Κώστας Κλάδης.

Trailer Στέφανος Κοσμίδης
Σπικάζ Γιώργος Γιαννακόπουλος
Δημιουργία σπικάζ Μπίλλυ Γιαννακόπουλος

Θάλαμος 7

Κείμενο-Σκηνοθεσία-Μουσική Επιμέλεια: Μπάμπης Αρώνης.

Μια παράσταση «γροθιά» στη γυναικεία κακοποίηση…

Ένας Θάλαμος. Γεμάτος με μυστικά. Μυστικά που κάποια οδηγούν στην τρέλα και άλλα στο θάνατο. Αλλά στο θάνατο ποιανού; Ποιός μπορεί να διακρίνει αυτή τη λεπτή γραμμή που χωρίζει την λογική από την τρέλα; Και ποιός μπορεί να κρίνει τα βιώματα που μας οδήγησαν σε αυτή τη θέση; Ποιός μπορεί να τα φιλτράρει; Η κακοποίηση, που πια έχει πάρει τόσες πολλές μορφές και εκφράσεις, μπορεί να στιγματίσει τις ζωές όλων μας. Πόσο αλώβητοι μπορούμε να βγούμε από αυτή την αέναη μάχη υπερρίσχησης του πιο δυνατού; Είτε είμαστε οι θύτες, είτε τα θύματα, είτε απλοί παρατηρητές. Το μόνο που μένει πια είναι να σώσουμε τις ψυχές των παιδιών. Αυτές που κάθε εικόνα, κάθε λέξη, κάθε άγγιγμα αποτυπώνεται μέσα τους και έχει αντίκτυπο παντού. Αυτό πρέπει να κάνουμε. Και ας ευχηθούμε πως μπορεί να δώσει ελπίδα.

(Στην παράσταση θα πωλείται το βιβλίο «Θάλαμος 7» έσοδα του οποίου θα διατεθούν σε σωματεία κακοποιημένων γυναικών)

Παίζουν: Μπάμπης Αρώνης, Μαρουσώ Γεωργοπούλου, Αναστασία Κούρτη, Στράτος Μπαντζής, Μαρία Καρασάββα, Χρύσα Μπιθούλκα, Ελπίδα Βάπτισμα, Τζίνος Βουτσάς, Ιωάννα Παπαδοπούλου, Μαρίνα Σεραφίγγου, Μαρία Αντωνάκη, Σταυρούλα Νιόμα, Τζίνα Τσιτμηδέλη.

Flamenco Íntimo (2011)

Παράσταση Flamenco, στο θέατρο «Κάτω από τη Γέφυρα» με την Compañia Flamenca του Jorge Atenas.

Οι παραστάσεις θα γίνουν την Πέμπτη 5 Μαΐου στις 21:00 και την Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή 6 , 7 και 8 Μαΐου αντίστοιχα , θα δοθούν διπλές παραστάσεις στις 19:30 και 21:30.

Η παράσταση έχει τίτλο «Flamenco Íntimo» και παρουσιάζεται από τους: Jorge Atenas (χορός – baile), Ana Lloris Otero (χορός – baile), Caridad Vega (τραγούδι – cante), Fernando De la Rua (κιθάρα – guitarra), Reza “El Persa” (κιθάρα – guitarra) και Ivan Mellén (κρουστά – cajón).

«Flamenco Íntimo», μια παράσταση προσωπική, που δίνει την δυνατότητα στον θεατή να αισθανθεί το ρυθμό και τη μαγεία του χορού μέσα από τη μελωδία της κιθάρας του Fernando de la Rua και του Reza “El Persa”, τη δύναμη του cante flamenco (τραγούδι) της φωνής της Caridad Vega και του χορού των Ana Lloris Otero και Jorge Atenas.

Ο θεατής μέσω των χορών, θα νιώσει την δύναμη του πόνου μέσα από την “Seguiriya – Martinete”, τη λύπη και τη θλίψη των “Soleá Por Bulerias” και “Soleá” και τη χαρά των “Alegrias” και του “Tangos de Málaga”

Ένας άρτιος συνδυασμός χορού, τραγουδιού και μουσικής που στον κατάλληλο χώρο δίνει το νόημα του flamenco.

Flamenco Basicamente Puro «Diferentes» (2009)

Στις 7, 8 και 9 Μαϊου, «ανοίγει τα φτερά του» στην Αθήνα, ο Γιώργος Κυρκιλής, με την παράσταση Flamenco Basicamente Puro «Diferentes».

Ο «El Griego», o Έλληνας, γεννήθηκε στην Αθήνα πριν 20 χρόνια. Το 2004-2005 παίρνει το 1ο βραβείο, ως σολίστας στο Flamenco, στους σχολικούς αγώνες χορού και την ίδια χρονιά φεύγει με υποτροφία στο Λονδίνο, για να πραγματοποιήσει μαθήματα δίπλα στην Inmaculada Ortega και Jose Antonio ( διευθυντή του Ballet National de Espania). Το 2006, μπαίνει στο Πανεπιστήμιο αλλά τον κερδίζει η Ισπανία! Φεύγει στην Μαδρίτη όπου πετυχαίνει και στο Universidad Complutense και συνάμα σπουδάζει χορό δίπλα στους: Inmaculada Ortega, Domingo Ortega, Joaquin Ruiz, Manuel Reyes, Miquel Canias, Cristian Almodovar,. To 2007-2008 γίνεται μέλος του Ballet Flamenco de Madrid και χορεύει στις παραστάσεις: » Carmen» , «El Sentimiento», Espania baila Flamenco», «Carmina Burana», τόσο στην Ισπανία όσο και στο εξωτερικό, κάτω απο την καλλιτεχνική διεύθυνση της Sara Lezana.

Στην πρώτη του αυτή παράσταση στην Αθήνα μαζί του είναι ο Jose Manuel «Titi» Flores. Χορεύουν ακόμη οι Dalia Martin Flores και Rocio Giner Garrido. Τραγούδι, η Patricia Prieto Muriel. Cajon παίζει ο Ivan Mellen και κιθάρες οι διάσημοι κιθαρίστες Fernando de la Rua και Andres Heredia.

Αν αναζητάτε μία απολαυστική εμπειρία αυθεντικού συναρπαστικού χορού ξέρουμε ότι θα σας βρούμε στο «θέατρο κάτω από τη Γέφυρα»…

Η γραμμή (Τhe line) (2017-2018)

the line afisa

του Israel Horovitz

 Ήταν μια «ιδιαίτερη» παράσταση, ενός «ιδιαίτερου» έργου.

Πέντε πρόσωπα, πίσω από μια γραμμή, σε ένα άδειο χώρο.

Κανείς δεν θα μάθει, πού περιμένουν, γιατί περιμένουν, πόσο θα περιμένουν.

Αυτό όμως που θα μάθει είναι το τι είναι έτοιμος να κάνει ο καθένας για να είναι πρώτος στη γραμμή.  Θα μπορούσε να το πει κανείς «μαύρη κωμωδία». «Κωμωδία», επειδή οι θεατές ξεκαρδίζονταν στα γέλια σε όλη τη διάρκεια της παράστασης και «μαύρη» επειδή δεν υπάρχει κάτι αισιόδοξο στο τέλος της.

Αν και οι πληροφορίες μας για την «εμπορικότητα» του έργου σ’ όλο τον κόσμο μας είχαν γεμίσει ελπίδες, η παράσταση … «πάλεψε» για να βγάλει τη σαιζόν.Η παράστασή μας ήταν καλή και άρεσε σε όσους την είδαν.

Μόνο που αυτοί ήταν απελπιστικά λίγοι. Ευτυχώς υπήρξε μια βοήθεια από το ΥΠ.ΠΟ.Α. κι έτσι η οικονομική ζημιά δεν ήταν τόσο οδυνηρή.

Η καλή μετάφραση (Αργύρης Καλλίτσης) η εμπνευσμένη σκηνοθεσία (Κοραής Δαμάτης) και οι εξαιρετικές χορογραφίες (Μαρίζα Τσίγκου) ήταν τα ατού της.

Οι ερμηνείες (Αργύρης Αποστόλου, Γιάννης Δρίτσας, Κώστας Κλάδης, Κων/να Σαραντοπούλου και Νίκος Σταματόπουλος) ήταν πολύ καλές.

Αλλά … ο κόσμος δεν ήρθε. Συμβαίνουν αυτά. Απλά, ευχόμαστε να συμβαίνουν σπάνια.

DSC_3055 PM

4611 1491

 

 


 Κριτικές

• Από τις παραστάσεις που δεν αρκεί να την δεις μια και μόνη φορά.

Γράφει  o Γιάννης Γαβρίλης // Δημοσιγράφος ΕΡΤ 

• Η απόδοση του έργου είναι πολύ έξυπνη και οι ερμηνείες των ηθοποιών εκπληκτικές. Θα γελάσετε πάρα πολύ, αλλά στο τέλος του έργου θα νιώσετε ένα μεγάλο κενό στο στομάχι σας καθώς θα συνειδητοποιήσετε ότι όλο αυτό που ζήσατε είναι τόσο «αληθινό», τόσο κοντά μας. 

Γράφει η Ανθή Αγγελοπούλου // sofokleousin.gr/

• Εν κατακλείδι πρόκειται για ένα εξαιρετικό έργο που συνδυάζει τα φιλοσοφικά με τα ρεαλιστικά ερωτήματα για τα οποία ο άνθρωπος ψάχνει απαντήσεις και υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Κοραή Δαμάτη και την ερμηνευτική δεινότητα των ηθοποιών, το κοινό φεύγει από το εξαιρετικά ζεστό και άρτια διαμορφωμένο χώρο του θεάτρου «Κάτω από τη γέφυρα» με ακόμα μεγαλύτερη ανάγκη για να τις βρει.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Πλατής // theatromania.gr

• Αν όλα τα παραπάνω θέλετε να τα δείτε διακοσμημένα με γέλιο και με αξέχαστες ερμηνείες από μια φοβερή πεντάδα, το θέατρο «Κάτω απ’τη γέφυρα» σας περιμένει.

Γράφει η Αγγελική Μπάτσου // Kallitexnes.gr

• Έξοχες, στέρεες και καλοκουρδισμένες, οι ερμηνείες των ηθοποιών ισορροπούν με άνεση και σιγουριά ανάμεσα στην κατ’ επίφαση (φαρσο)κωμωδία και τη δηκτική βαρύτητα του κοινωνικού σχολίου, απογειώνοντας το σύνολο της παράστασης. 

Γράφει η Μάριον Χωρεάνθη // diastixo.gr

• Πάει καιρός που σε θεατρική παράσταση γέλασα αβίαστα με την καρδιά μου, που μοιράστηκα το γέλιο και τα σχόλια με τους άλλους θεατές –σαν ένα παρεάκι όλοι μαζί-,που αυτοσαρκαζόμενη έκλεινα το μάτι στις δικές μου φιλοδοξίες για πρωτιές, που ένα μάλλον «βαρύ» θέμα – η αγωνία και τα τεχνάσματά μας για την πρωτιά, όποια πρωτιά – εκτυλισσόταν εκεί απέναντι, στη σκηνή, βγάζοντάς μας τη γλώσσα και κάνοντας πιρουέτες στο χρόνο που περνώντας παραμένει ο ίδιος, μια γραμμή στο πάτωμα κι εμείς να σπρωχνόμαστε πίσω του. 

Γράφει η Μαρία Κουφοπούλου // Δημοσιογράφος

• Συνολικά, η εμπειρία της παρακολούθησης της παράστασης είναι όχι μόνο ευχάριστη, αλλά κυρίως πολύτιμη. Το θέατρο, όπως δείχνει πολύ καλά η Γραμμή, είναι ένας καθρέφτης. Σπανίως το κοιτάζει κανείς και φεύγει από αυτόν χωρίς να θελήσει να αλλάξει κάτι.

Γράφει η Κάτια Σωτηρίου // mytheatro.gr

 

Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ’ ένα γλάρο να πετάει (2016-2018)


gatos--web

Από το 2013, ήταν στη σκέψη μας να ξανανέβει.

Και έγινε σαν ένα δώρο στους μικρούς θεατές μας για τα 20χρονα.

Ήταν μια από τις καλύτερες παραστάσεις που έχουμε κάνει.

Μια σειρά από ευτυχισμένες συγκυρίες (εξαιρετικό κείμενο, σπουδαίος θίασος, πολύ καλές σχέσεις) οδήγησαν σε μια από τις μεγαλύτερες (και οικονομικά) επιτυχίες μας.

 

Θεατρική απόδοση και σκηνοθεσία: Νίκος Δαφνής
Μουσική: Νίκος Τσέκος

Σκηνικά – κοστούμια –  μάσκες: Γιοβάννα  Πρασίνου

Χορογραφία – κίνηση: Αρετή Μώκαλη

Κατασκευή μασκών: Αλέξανδρος Λόγγος

Φωτισμοί: Χρήστος Τσαμπάς

Video – φωτογράφιση: Γιώργος Γιαννακόπουλος

Trailer: Στέφανος Κοσμίδης

 

Έπαιξαν οι: Μαρουσώ Γεωργοπούλου (2017-2018), Θοδωρής Ανθόπουλος (2016-2017), Ελένη Δαφνή (2016-2017) Οδυσσέας Κιόσογλου, Κώστας Κλάδης, Πασχάλης Μερμιγκάκης,
Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου (2017-2018), Κώστας Τζαφέρης και Κατερίνα Τσεβά

 

cats-thumbnails1

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ Σ’ ΕΝΑ ΓΛΑΡΟ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΤΟΥ, ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ Σ’ ΕΝΑ ΓΛΑΡΟ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ

 

trailer foto

https://www.youtube.com/watch?v=D25K6Jbj_jI