Μήνας:

Οι αλλοπαρμένοι (2015-2016)

Των Thomas Middleton, William Rowley

alloparmenoi 5alloparmenoi 3 alloparmenoi 6alloparmenoi 1alloparmenoi 7  546268c2a3370ec692070f437f1164b9_2d0598526c6710aa7cbb053a8834b54f_xlalloparmenoi 2 alloparmenoi 4

 

 

 

Γνωρίζετε το «Μωραίνει κύριος …» ;  Ε, αυτό ακριβώς έγινε.

Είχαμε την ευλογία της συνεργασίας με ένα σημαντικό σκηνοθέτη, φίλο και Άνθρωπο, τον Κοραή Δαμάτη και με μια από τις καλύτερες ελληνίδες ενδυματολόγους την Άννα Μαχαιριανάκη.

Είχαμε διάθεση να ξοδέψουμε χρήματα για το ανέβασμα και εννέα ορεξάτους ηθοποιούς, με διάθεση να κάνουν 4 μήνες πρόβα.

Και αποφασίσαμε να ανεβάσουμε ένα έργο, που … δεν ενδιέφερε ΚΑΝΕΝΑΝ να το δει. Πώς εξηγείται αυτό;

Γνωρίζετε το «Μωραίνει κύριος …» ;  Ε, έτσι ακριβώς.

Δουλεμένοι με ακρίβεια οι ρόλοι, καταπληκτικά τα κοστούμια, οι μάσκες, ψυχωμένοι όλοι οι συντελεστές που δούλεψαν σκληρά με αυταπάρνηση για το καλύτερο.

Η παράσταση ήταν σπουδαία … αλλά δεν αρέσαμε.

Μεγάλη οικονομική ζημιά και ακόμα πιο μεγάλη απογοήτευση.

Αυτά συμβαίνουν. Συμπέρασμα:

Όταν ένα έργο γράφεται το 1622, ανεβαίνει για λίγες παραστάσεις και από τότε «εξαφανίζεται» για πέντε αιώνες, δεν είναι τυχαίο. Τέλος.

Μετάφραση: Γιώργος Σεβαστίκογλου

Σκηνοθεσία, φωτισμοί: Κοραής Δαμάτης

Κοστούμια: Άννα Μαχαιριανάκη

Μάσκες: Ελένη Σουμή

Βοηθός σκηνοθέτης: Κωνσταντίνα Σαραντοπούλου

 

Πήραν μέρος (με τη σειρά που εμφανίστηκαν) οι ηθοποιοί:

Σπύρος Περδίου, Πέτρος Τσαπαλιάρης, Ελένη Δαφνή, Κατερίνα Τσεβά, Γιώργος Χαλεπλής, Κώστας Κλάδης, Πασχάλης Μερμιγκάκης, Οδυσσέας Κιόσογλου, Κώστας Τζαφέρης,

 

Τη φωτογράφιση έκανε ο Γιώργος Γιαννακόπουλος

 

 

Κριτικές:

http://www.mytheatro.gr/alloparmenoi-kritiki-ths-parastashs/

12656219_10153413576587194_1620009209_o

Κριτική Γεωργουσόπουλου στα ΝΕΑ 1-2-2016 εδώ

Δες εδω το σχετικό άρθρο απο Θεατρομάνια

Κριτική Κωνσταντίνου Πλατή στο Θεατρομάνια :

Το θέατρο «Κάτω από τη γέφυρα στον Πειραιά» είναι ένας σημαντικός χώρος παραγωγής πολιτισμού. Στα τόσα χρόνια λειτουργίας έχει πλέον διαμορφώσει μια αξιόλογη πορεία με πρωταρχικό στόχο ό,τι παράγεται στο χώρο αυτό να έχει ειλικρίνεια και ένα minimum αισθητικής.

Αυτό γίνεται και φέτος στην παράσταση «Οι αλλοπαρμένοι», ένα ελισαβετιανό δράμα όπου ο συνδυασμός κωμωδίας, δράματος και γκροτέσκο αισθητικής απαιτεί την προσήλωση του κοινού καθόλη τη διάρκεια της παράστασης.

Το έργο γράφτηκε κατόπιν παραγγελίας του βασιλιά εκείνη την εποχή ο οποίος απαίτησε να υπάρχει και κωμικό στοιχείο μέσα στο έργο για να μη του χαλάει τη διάθεση. Κάτι αντίστοιχο με την τάση που έχουν κάποιοι θεατρικοί παραγωγοί σήμερα να επηρεάζουν τους σκηνοθέτες με σκοπό την πιο ανάλαφρη εκδοχή ενός έργου έτσι ώστε το ηλικιακό κοινό να είναι πιο ευρύ και να κόβουν περισσότερα εισιτήρια, πετυχαίνοντας, όμως , το αντίθετο αποτέλεσμα.

Το έργο λοιπόν έχει αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία. Οι εξαιρετικά φτιαγμένες μάσκες από την Ελένη Σουμή συμβολίζουν πολύ εύστοχα τα «προσωπεία» του καθωσπρεπισμού και της ηθικής εκείνης της εποχής. Τα βαθύτερα ένστικτα του ανθρώπου κάποια στιγμή βγαίνουν στην επιφάνεια και τότε είναι ανεξέλεγκτα και οι συνέπειες οδυνηρές.

Ο Κώστας Κλάδης είναι εξαιρετικός στο ρόλο του και με την επίσης ώριμη υποκριτικά Ελένη Δαφνή συνθέτουν ένα δυναμικό ζευγάρι πάνω στη σκηνή που συγκεντρώνει τα βλέμματα του κοινού πάνω τους.

Η σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη είναι αρκετά καλή δίνοντας γρήγορο ρυθμό. Επίσης διαχειρίζεται με τρόπο που αποσυμφορίζει το δραματικό στοιχείο τις σκηνές του ψυχιατρείου.

Η σκόπιμη έλλειψη σκηνικών σε συνδυασμό με τα όμορφα κουστούμια εποχής της Άννας Μαχαιριανάκη δίνουν χώρο στη φαντασία του κοινού.

Γενικά πρόκειται για ένα απαιτητικό έργο τόσο από την πλευρά των συντελεστών όσο και από την πλευρά των θεατών για την προσήλωση που απαιτείται. Και οι δύο στο τέλος όμως αποζημιώνονται με το παραπάνω.

Πιστωμένο στον Αύγουστο Στρίντμπεργκ (2015)

(«Οι Δανειστές» & «Η πιο Δυνατή»)
«Οι Δανειστές»:
Μετάφραση: Ερρίκου Μπελιέ,
Σκηνοθεσία: Εύης Θεοδωρίδου
Παίζουν: Βίκυ Ευαγγέλου, Ανδρέας Κουτσούδης και Μιχάλης Χάιδας

«Η πιο Δυνατή»:
Μετάφραση: Άννα Κάζαγλη
Σκηνοθεσία: Εύης Θεοδωρίδου
Παίζουν: Βίκυ Ευαγγέλου και Άννα Κάζαγλη.

Λίγα λόγια για το έργο
Η παράσταση με τίτλο «Πιστωμένο Στον Αύγουστο Στρίντμπεργκ» περιλαμβάνει τα έργα «Οι Δανειστές» και «Η Πιο Δυνατή».
«ΟΙ Δανειστές»: Πρόκειται για ένα δυνατό ψυχόδραμα, βασισμένο στη βασανιστική σχέση των δυο φύλων, γνώριμο χαρακτηριστικό του ιδιοφυούς και πρωτοπόρου συγγραφέα. Έργο σκληρό και κανιβαλικό, αποκαλύπτει την κόλαση των ανεξόφλητων λογαριασμών στο έρεβος της ανθρώπινης ψυχής. Μια αναμέτρηση μέχρι θανάτου στην αέναη αντιπαλότητα των δυο φύλων. Υποσχέσεις και οδυνηρές διαψεύσεις που δημιουργήθηκαν στο παρελθόν, αιμορραγούν στο παρόν και υπονομεύουν το μέλλον.
«Η πιο Δυνατή»: Οι σχέσεις των ηρωίδων και οι ζωές τους ισορροπούν πάνω σε κρυμμένα μυστικά που το έρεβος της ανθρώπινης ψυχής παλεύει να τα εξωραΐσει.

Γενική είσοδος: 7€

ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΙΣ 10 ΤΟΥ ΟΚΤΩΒΡΗ
Παραστάσεις κάθε Σάββατο και Κυριακή στις 20:30, έως 25 Οκτώβρη

Γυναίκα loser (2015)

Της Βίλλης Σωτηροπούλου

Μια σύγχρονη ματιά,  μιας πολύπλευρης θεατρικής περσόνας.

Η Βίλλη είναι εξαιρετική ηθοποιός, ευφυής  σκηνοθέτης και σαν συγγραφέας έχει ένα δικό της τρόπο να βλέπει τα πράγματα και τις καταστάσεις.

Ανέβηκε καθυστερημένα και έγιναν ελάχιστες παραστάσεις. Με δεδομένο τις πολλαπλές επαναλήψεις της, δεν πήγε κι άσχημα.

Κείμενο και σκηνοθεσία της Βίλλης Σωτηροπούλου

Η μουσική του Xρήστου Θηβαίου

Έπαιξαν οι ηθοποιοί : Aγγελική Ελευθεράκη, Aννα Μακρή, Καλλιόπη Μανδρέκα και η Βίλη Σωτηροπούλου.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ 2017-2018

Το θέατρό μας έχει τρεις σκηνές.

Την Kεντρική, τον Πίσω χώρο και τηνΠαιδική νεανική σκηνή

Ακολουθεί μια μικρή γεύση των παραστάσεων που μπορείτε να παρακολουθήσετε φέτος στο Θέατρο Κάτω απ΄ τη γέφυρα.

---

ΠΑΙΔΙΚΗ ΝΕΑΝΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ
Ο ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ

«O ΜΑΓΟΣ ΤΟΥ ΟΖ»

του FrankBaum

Ένα μιούζικαλ για παιδιά, με μουσική Μίμη Πλέσσα

Κάθε Κυριακή στις 12:00 

Στο γνωστό «παραμύθι» (με συμβολισμούς που θεωρούνται προφητικοί της εποχής μας) η μικρή Δώρα, συναντά ένα σκιάχτρο, ένα λιοντάρι και ένα … τενεκεδένιο ξυλοκόπο.

Μαζί θα κατευθυνθούν προς το «μάγο» του Οζ, για να τους δώσει όσα νομίζουν ότι στερούνται.

---

«Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΓΑΤΟΥ ΠΟΥ ΕΜΑΘΕ Σ’ ΕΝΑ ΓΛΑΡΟ ΝΑ ΠΕΤΑΕΙ»

του LuisSepoulveda 4 (1)

(για 2ο χρόνο)

Κάθε Κυριακή στις 15:00

Μέσα από μια εξαιρετικά διασκεδαστική (αλλά και συγκινητική) ιστορία, ο Χιλιάνος αγωνιστής της Δημοκρατίας, λέει αλήθειες που συγκινούν και προβληματίζουν.

Με το δικό του μοναδικό τρόπο με χιούμορ κι ευαισθησία, μιλάει για την τιμή, τη δικαιοσύνη, τη συντροφικότητα, την υπεράσπιση του αδυνάτου και το δικαίωμα στη διαφορετικότητα κάθε πλάσματος. Παράλληλα καταγγέλλει τη ζημιά που έχει προκαλέσει στον πλανήτη η ανεξέλεγκτη βιομηχανική ανάπτυξη και ενθαρρύνει μικρούς θεατές να αγωνιστούν για να γίνει καλύτερος κι ομορφότερος αυτός ο κόσμος .

---

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ

line_3 (1)Η ΓΡΑΜΜΗ

του Ισραέλ Χόροβιτς, σε σκηνοθεσία του Κοραή Δαμάτη

 Από 16 Δεκέμβρη στην «Κεντρική»

(κάθε Σάββατο στις 9 μ.μ. και Κυριακή στις 7 μ.μ.)

Πέντε άνθρωποι «της διπλανής πόρτας» φτάνουν στο χώρο με διαφορά λίγων λεπτών ο ένας απ’ τον άλλον και μπαίνουν στη σειρά, πίσω από μια γραμμή.

Δεν αναφέρεται ποιοι είναι, από πού έρχονται, ούτε καν ο σκοπός της αναμονής τους. Απλά έρχονται και περιμένουν πίσω από μια άσπρη γραμμή, κρατώντας τα προσχήματα μιας κόσμιας (αρχικά) συμπεριφοράς, που γρήγορα εξελίσσεται σε ένα «παιχνίδι» χωρίς κανόνες, μια άγρια «ανθρωποφαγία», με ένα και μοναδικό στόχο: Την πρωτιά.

ΧΩΡΙΣ ΝΤΡΟΠΗχωρις_ντροπη_3

του Στέφανου Κακαβούλη, σε σκηνοθεσία του ίδιου. 

Από 24 Νοέμβρη στην «Κεντρική» σκηνή

(κάθε Παρασκευή στις 9 μ.μ.)

 

Το έργο, θίγει τις τραγικές συνέπειες του ηλεκτρονικού εγκλήματος, που από «σημείο των καιρών», εξελίσσεται σε επικίνδυνη μάστιγα για τις ψυχές, το μυαλό και το σώμα των έφηβων. Το θέμα προσεγγίζεται χωρίς περιστροφές και χωρίς την εθελοτυφλία που η πλειοψηφία των οικογενειών επιλέγει, τραγικά ασυνείδητα, γιατί και οι ίδιοι οι γονείς βασανίζονται από τα δικά τους υπαρξιακά και συναισθηματικά κενά.

---

ΠΙΣΩ ΧΩΡΟΣ

ΠΕΝΤΕ ΣΙΩΠΕΣ

 της Σίλα Στίβενσον (Shelagh Stephenson)

Μια «πρόταση», του Κοραή Δαμάτη

4η χρονιά, 10 παραστάσεις, στον «ΠΙΣΩ ΧΩΡΟ»

από 11 Νοέμβρη, κάθε Σάββατο στις 9 μ.μ. και κάθε Κυριακή στις 7 μ.μ.

Πέντε σιωπές. Δέκα. Εκατό σιωπές. Χίλιες. Στη φασαρία των δρόμων, στων σπιτιών τις συνευρέσεις, στα φωτισμένα γήπεδα των συναυλιών… αφουγκράζεσαι τον ήχο της σιωπής. Παντού. Εκκωφαντική σιωπή… όπως κι ο φόβος που την γεννάει. Ναι. Φοβάσαι. Φοβάσαι να μιλήσεις αληθινά για σένα. Φοβάσαι να ακούσεις τον άλλον. Φοβάσαι να καταγγείλεις. Φόβος. Απ’ την οικογένεια, απ’ το Σχολείο, απ’ το Κράτος, απ’ τη Θρησκεία, απ’ τα Μέσα Επικοινωνίας, απ’ την Πολιτική, απ’ τις Ιδεολογίες. Φόβος.

Η βασική αιτία της σιωπής. Κονταίνει τους ανθρώπους τόσο φόβος, αδειάζει τα βλέμματα, μικραίνει τις κινήσεις, κι αρχίζουν ψιθυρίσματα και λειψές ανάσες κι άρρωστες ζωές. Ναι. Ο φόβος… γέμισε το δωμάτιο… γέμισε τον κόσμο όλο… η ώρα της σιωπής… για πόσο θα αφήσουμε να μας φοβίζει αυτός ο φόβος;

 

ΤΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΘΕΡΜΟΚΗΠΙΟΥ

της Δήμητρας Στάϊκου, σε σκηνοθεσία της ίδιαςfainomeno_3

 Από 29 Νοέμβρη στον «Πίσω χώρο»

(κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 9 μ.μ.)

Μία στάση λεωφορείου. Και τρεις γυναίκες… που θα μπορούσαν να είναι μάνα, κόρη κι εγγονή. Η μάνα, μια παράξενη γυναίκα «ηλικιωμένη», περιμένει το λεωφορείο της φυγής, της απόδρασης από μια καθημερινότητα που μοιάζει με νεκρή φύση. Η κόρη, γυναίκα «φυσιολογική», την αναζητά απεγνωσμένη, ανήμπορη η ίδια ν’ αποδράσει. Η αλυσίδα συμπληρώνεται με την εγγονή, την ελπίδα για έναν κόσμο διαφορετικό. Στη συνάντηση εμπλέκεται ένας κλέφτης, ένας αστυνόμος κι ένας παπάς, σ’ ένα παιχνίδι της εξουσίας με τη μοίρα των απλών ανθρώπων, που, φορτωμένοι την κατάρα του homo normalis, προσπαθούν να ξαναβρούν τον αληθινό τους εαυτό.

Παιχνίδια ή ένα φερμουάρ που έχει κολλήσει.